Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία: Οδός Περρωτού

Δρόμοι της Καλαμάτας που τους διασχίζουμε καθημερινά. Έχουμε αναρωτηθεί πότε όμως που οφείλουν το όνομα τους; Σε αυτή τη σειρά δημοσιεύσεων θα επιχειρήσουμε να αποτυπώσουμε σε μεγάλο ποσοστό τον χάρτη των οδών της πόλης, ερμηνεύοντας τα ονόματα τους, τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις είναι εύκολο και σαφές να εξηγηθούν αλλά σε άλλες είναι ιδιαίτερα δύσκολη και μπερδεμένη η ερμηνεία τους.

Ακόμη και σε επίσημα έγγραφα του Δήμου δεν διευκρινίζεται επακριβώς η προέλευση της ονοματοδοσίας ορισμένων δρόμων. Επίσης, ορισμένοι δρόμοι έχουν αλλάξει όνομα στο πέρασμα του χρόνου, κάτι το οποίο παραμένει άγνωστο στους περισσότερους από εμάς. Τέλος, είναι σύνηθες το φαινόμενο ένας δρόμος να έχει ένα όνομα το οποίο να παραπέμπει σε πολλά πρόσωπα ή γεγονότα, ως αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλαπλές ερμηνείες για την ονοματοδοσία του.

Παρακάτω θα μιλήσουμε για την οδό Περρωτού. Ακολουθεί, λοιπόν, η προέλευση του ονόματος του εν λόγω δρόμου:

Αφιερωμένη εις ανάμνηση στον Γεώργιο Περρωτή. Γεννήθηκε το 1805 στη σημερινή Σπερχογεία του δήμου Καλαμάτας. Συμμετείχε στον επαναστατικό αγώνα του 1821 από νεαρής ηλικίας, οι ηρωισμοί του γρήγορα τoν έκαναν γνωστό και 20 ετών γίνεται χιλίαρχος, ενώ στην ηλικία των 22 βρίσκεται πληρεξούσιος από την επαρχία του στην Γ’ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας.

Αγωνίστηκε κατά της Βαυαροκρατίας. Το 1843 τον εξέλεξαν πάλι πληρεξούσιο στην Εθνική Συνέλευση. Αμέσως μετά από τον Βασιλιά Όθωνα διορίστηκε πάρεδρος του Υπουργείου Εσωτερικών.Ο ανήσυχος δημοκρατικός και φιλελεύθερος χαρακτήρας του, τον οδήγησε να ενστερνιστεί τις ιδέες και αντιλήψεις εκείνου του επαναστατικού ρεύματος της Ευρώπης, που ονομάστηκε ως Άνοιξη των Εθνών, ή Άνοιξη των Λαών και στρεφόταν εναντίον των μοναρχικών καθεστώτων. Έτσι το 1848 καταλαμβάνει την Καλαμάτα και εκστρατεύει κατά Μεσσηνιακών φρουρίων, όπου και πολιορκεί. Μετά όμως από την αποτυχημένη αυτή ενέργεια ο Περρωτής φυγαδεύεται στα Επτάνησα. Το 1850, του δίνεται αμνηστία από τον Όθωνα, και ο Περρωτής επιστρέφει στην Μεσσηνία, όπου εκλέγεται Βουλευτής της για οχτώ φορές. Παρ΄όλα αυτά συμπράττει στην εκθρόνιση του Βασιλιά Όθωνα το 1862.

Την πολιτική και στρατιωτική του δραστηριότητα την συνέχισε και μετά το τέλος της βασιλείας του Όθωνα κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης. Το 1868 εξεγείρεται εναντίον του πρωθυπουργού Νικολάου Βούλγαρη και τον βρίσκουμε να είναι οχυρωμένος στο φρούριο της Ζαρνάτας. Όταν δικάστηκε αργότερα για την εξέγερση, στο εφετείο τον αθώωσαν. Απεβίωσε το Μάιο του 1876 στο Παρίσι.

Η ονοματοθεσία ορίζεται με την απόφαση 458/1939 του Δήμου.

Δείτε τον δρόμο στον χάρτη

Ευχαριστούμε τον Βασίλη Χρυσαΐδη για τις πληροφορίες.

Δείτε επίσης:

Elladiko