Δρόμοι της Καλαμάτας που τους διασχίζουμε καθημερινά. Έχουμε αναρωτηθεί πότε όμως που οφείλουν το όνομα τους; Σε αυτή τη σειρά δημοσιεύσεων θα επιχειρήσουμε να αποτυπώσουμε σε μεγάλο ποσοστό τον χάρτη των οδών της πόλης, ερμηνεύοντας τα ονόματα τους, τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις είναι εύκολο και σαφές να εξηγηθούν αλλά σε άλλες είναι ιδιαίτερα δύσκολη και μπερδεμένη η ερμηνεία τους.

Ακόμη και σε επίσημα έγγραφα του Δήμου δεν διευκρινίζεται επακριβώς η προέλευση της ονοματοδοσίας ορισμένων δρόμων. Επίσης, ορισμένοι δρόμοι έχουν αλλάξει όνομα στο πέρασμα του χρόνου, κάτι το οποίο παραμένει άγνωστο στους περισσότερους από εμάς. Τέλος, είναι σύνηθες το φαινόμενο ένας δρόμος να έχει ένα όνομα το οποίο να παραπέμπει σε πολλά πρόσωπα ή γεγονότα, ως αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλαπλές ερμηνείες για την ονοματοδοσία του.

Παρακάτω θα μιλήσουμε για την οδό Σπυρόπουλου Νικολάου (Μακεδονομάχου). Ακολουθεί, λοιπόν, η προέλευση του ονόματος του εν λόγω δρόμου:

Αφιερωμένη στον Νικόλαο Σπυρόπουλο που γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1874. Πατέρας του ήταν ο Σπυρόπουλος Αθανάσιος από το Ζιγοβίστι Αρκαδίας, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην πόλη της Μεσσήνης, ως ειρηνοδίκης, καθώς υπηρετούσε στο δικαστικό σώμα.Ο Νικόλαος Σπυρόπουλος, ήταν φοιτητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, όταν αποφάσισε να συμμετέχει ενεργά στις προσπάθειες αφύπνισης του ελληνικού πληθυσμού και της τότε κυβέρνησης, κατά τα πρώτα στάδια του Μακεδονικού Αγώνα, για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Στις 25 Αυγούστου 1896, μαζί με τον Μεσσήνιο φίλο του – λοχία, Παναγιώτη Καρβελά, στο μοναστήρι του Κορμπόβου, κοντά στα σύνορα Θεσσαλίας-Μακεδονίας, εντάχθηκαν στο αντάρτικο σώμα (42 ενόπλων) του καπετάνιου Γκούλα ή Γούλα Γκρούτα. Οχυρώθηκαν στους πρόποδες του Μεγάλου Σπηλαίου, όπου συγκρούσθηκαν με τον εχθρό και κατά τη διεξαγωγή της μάχης τραυματίστηκε ο καπετάν Γκρούτας.

Δημοσίευση Εφημερίδας “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ” 23-10-1896. Ο Ν. Σπυρόποπυλος παρείχε την ιατρική του φροντίδα στον τραυματισμένο οπλαρχηγό, αλλά κατά τη μεταφορά του έπεσαν σε ενέδρα Τούρκων, όπου ο αρχηγός τους σκοτώθηκε. Την αρχηγία της αντάρτικης ομάδας αναλαμβάνει ο λοχίας Π. Καρβελάς. Δόθηκε σκληρή μάχη, αλλά η εχθρική δύναμη ενισχύθηκε από Τούρκους στρατιώτες που μετέβησαν εκεί. Ελάχιστοι κατάφεραν να γλιτώσουν και αποκομμένος από τους υπόλοιπους περιπλανήθηκε για δεκαπέντε ημέρες στον ορεινό όγκο της Πίνδου ωσότου να καταφέρει να φτάσει στα σύνορα της Ελλάδος, στην περιοχή της Καλαμπάκας. Επιστρέφοντας ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε Αθήνα – Παρίσι και αφιερώθηκε στην επιστήμη της Ιατρικής σε Αθήνα (Οφθαλμιατρείο Αθηνών) και Καλαμάτα.

Η αφήγηση για το χρονικό των μαχών που συμμετείχε και τη ριψοκίνδυνη παραμονή του στα μακεδονικά βουνά, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ακρόπολις” της εποχής εκείνης. Απεβίωσε το 1940.

Η ονοματοθεσία ορίζεται με την απόφαση 458/1939 του Δήμου.

Δείτε τον δρόμο στον χάρτη

Ευχαριστούμε τον Βασίλη Χρυσαΐδη για τις πληροφορίες.

Δείτε επίσης:

Elladiko