18.2 C
Kalamata
Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου, 2020
Ήταν η Δευτέρα 1η Ιουνίου του 1998 όταν ο 56χρονος πανεπιστημιακός, φιλόσοφος και συγγραφέας Δημήτρης Λιαντίνης επέλεξε να μετατρέψει σε πράξη σπουδαίες μελέτες χρόνων για την ζωή και τον θάνατο. Εκείνος που προέβλεπε πως έρχονται "χαλεποί καιροί" για την Ελλάδα, επέλεξε μία μυθιστορηματικών διαστάσεων εξαφάνιση κι ένα τέλος μέσα σε μια σπηλιά του Ταΰγετου.
Γιατί βρίζει ο άνθρωπος; Για να εκτονωθεί. Για να κοροϊδέψει και να μειώσει. Για να αστειευτεί. Για να εκδηλώσει οικειότητα. Λόγοι υπάρχουν πολλοί… Ωστόσο γνωρίζατε ότι κάθε περιοχή έχει και δικές της βρισιές; Φυσικά, η Καλαμάτα δε γινόταν να αποτελεί εξαίρεση!
Μπορεί οι περισσότεροι από εμάς να έχουμε στο μυαλό μας πως τα χαμηλά λευκά σπιτάκια μπορούμε να τα δούμε μόνο σε Κυκλαδίτικα νησιά, ωστόσο αν κάποιος κάνει μια βόλτα σε μικρές συνοικίες της Καλαμάτας θα εντοπίσει δρόμους που μοιάζουν με νησί.
Μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει και πολλά πράγματα να έχουν αλλάξει στον τρόπο διαφήμισης του τότε με το σήμερα ωστόσο τα έντονα χρώματα και σχέδια και οι προωθητικές ατάκες καταφέρνουν να ανακαλούν στο μυαλό γεύσεις, αρώματα και εμπειρίες που έχει συνδέσει κανείς με τα διαφημιζόμενα προϊόντα.
Ανοίγοντας το χρονοντούλαπο της ιστορίας, εντοπίσαμε σπάνιες φωτογραφίες από επισκέψεις ιστορικών προσωπικοτήτων στην παλιά Καλαμάτα!
Για πολλούς η Μεσσηνία θεωρείται η γη της Επαγγελίας, μιας και σε αυτόν τον τόπο παράγονται τα πάντα! Από το πασίγνωστο λάδι και τις ελιές Καλαμών, τα σύκα, τη σταφίδα, τα φραγκόσυκα, τις αραχίδες αλλά και τα επίσης γνωστά βότανα...του Ταϋγέτου!
Μια πόλη όπως η Καλαμάτα, στο πέρασμα των χρόνων έχει βιώσει εντυπωσιακές αλλαγές, υπάρχουν δρόμοι και τοποθεσίες που έχουν αλλάξει τελείως, ενώ άλλες παραμένουν απαράλλαχτες.
79 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μάχη της Καλαμάτας που έγινε στις 28 Απριλίου 1941, μεταξύ των Γερμανών εισβολέων και των συμμαχικών δυνάμεων που ανέμεναν να εκκενωθούν μέσω θαλάσσης προς την Κρήτη. Μια μάχη την οποία ελάχιστοι γνωρίζουν...
Γιατί βρίζει ο άνθρωπος; Για να εκτονωθεί. Για να κοροϊδέψει και να μειώσει. Για να αστειευτεί. Για να εκδηλώσει οικειότητα. Λόγοι υπάρχουν πολλοί… Ωστόσο γνωρίζατε ότι κάθε περιοχή έχει και δικές της βρισιές; Φυσικά, η Καλαμάτα δε γινόταν να αποτελεί εξαίρεση!
Ένα διαφορετικό Πάσχα από τα προηγούμενα ήταν αυτό του 2020, λόγω των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί από την Κυβέρνηση, για την αποφυγή της εξάπλωσης του κορονοϊού.
Μια διαφορετική Καλαμάτα από αυτή που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια μπορεί να απολαύσει κάποιος μέσα από ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης το 1985 με τίτλο ''Τα Λιμάνια μας".
Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του ιουδαϊσμού η οποία καθιερώθηκε ως ανάμνηση της "Εξόδου", που ελευθέρωσε τους Εβραίους από την αιγυπτιακή δουλεία. Μεταγενέστερα υιοθετήθηκε ως εορτασμός από τους Χριστιανούς αναφορικά με τον σταυρικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού, για τη λύτρωση του ανθρώπου.
Η Καλαμάτα, ώς γνωστόν κουβαλάει μεγάλη ιστορία, ωστόσο γνωρίζατε ότι λίγα μέτρα από την Υπαπαντή, τον νυν μητροπολιτικό ναό της πόλης, υπάρχει μια εκκλησία με μεγάλη ιστόρια, όπου ήταν ο πρώτος μητροπολιτικός ναός της πόλης μετά την απελευθέρωση; Ο λόγος γίνεται για τον ναό του Αγίου Γεωργίου!
Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, 1915-2011, ήταν Βρετανός ταξιδιωτικός συγγραφέας και λόγιος. Σε ηλικία 19 ετών ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έπαιξε καθοριστικό ρόλο ως μέλος της Βρετανικής Αποστολής στην Κρητική αντίσταση.
Μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, στη συνοικία της Υπαπαντής, κατώ από το κάστρο, στεγάστηκαν οι φυλακές. Εκείνη την εποχή η πόλη δε διέθετε δημόσια κτήρια, έτσι οι φυλακές στεγάστηκαν σε διάφορα μισθωμένα σπίτια τα οποία, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις υγιεινής και ασφάλειας.
Το graffiti, η λαϊκή τέχνη των δρόμων, άλλοτε παράνομη, επαναστατική με ή χωρίς ουσία, mainstream ή εναλλακτική, αποτελεί το δημιουργικό ξέσπασμα αφανών κυρίως καλλιτεχνών. Οι street artists φαίνεται να εμπνέονται από τον κορονοϊό, αφήνοντας τα μηνύματά τους στους τοίχους των πόλεων.
Στο κάστρο, που έγινε η κατοικία των Βιλλεαρδουίνων και έδρα της Βαρωνίας της Καλαμάτας, γεννήθηκε και έζησε η πριγκίπισσα Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνη ή αλλιώς πιο γνωστή ως Πριγκίπισσα Ιζαμπώ, η εγγονή του ιδρυτή του πριγκιπάτου, το οποίο και κληρονόμησε από τον πατέρα της Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο.
Το Καλαματιανό Μαντήλι που όλοι έχουμε τραγουδήσει και χορέψει, έχει τη δική του ιστορία. Το μετάξι, η πρώτη ύλη του Καλαματιάνου Μαντηλιού, επί αιώνες σημαντικό εξαγώγιμο προϊόν της περιοχής, συνέβαλε στην ευμάρεια της Καλαμάτας και στην ανάπτυξή της και συνδέθηκε από πολύ νωρίς με την νεώτερη ιστορία της.
Η πειρατεία σαν φαινόμενο έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα, και ειδικά η Μεσόγειος Θάλασσα υπήρξε ο πρώτος ευρύς γεωγραφικός χώρος που η πειρατεία απέκτησε μαζικά χαρακτηριστικά. Μεγάλη έξαρση όμως γνώρισε και στα ελληνικά πελάγη μετά την αρχή της παρακμής του βυζαντινού κράτους τον 11ο-12ο αιώνα.
Η κομβική θέση της Καλαμάτας, στη νότια πλευρά της Πελοποννήσου, σε συνδυασμό με το λιμάνι της, συνετέλεσαν στην ανάπτυξη της πόλης κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ού αιώνα.