Η πλούσια ιστορία της Ελλάδας έχει ως αποτέλεσμα να μπορούμε να απολαμβάνουν δεκάδες μνημεία και αξιοθέατα από άκρη σε άκρη στη χώρα. Κάποια περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά, το καθένα έχει τη δική του ιστορία να διηγηθεί. Ορισμένα έχουν και ένα επιπλέον ενδιαφέρον το οποίο ενδεχομένως να αγνοούμε ή να μην έχει τύχει να ακούσουμε ποτέ.

Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» είναι ένα από αυτά. Τον αποκαλούν έτσι γιατί όπως μπορείς να δεις έχει ομοιότητες σε πολλά σημεία και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Όλα ξεκινούν από την κατασκευή του και τους ανθρώπους που βρέθηκαν πίσω από αυτήν.

Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» και γιατί τον αποκαλούν έτσι;

Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» είναι στην πραγματικότητα ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Είναι ένα μνημείο του 5ου αιώνα π.Χ. ο οποίος αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα. Ο λόγος είναι ότι ο θεός Απόλλωνας τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης. Ο «Παρθενώνας της Πελοποννήσου» βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου και σε υψόμετρο 1.130 μέτρων. Έχει κατασκευαστεί στην ουσία και όχι τυχαία πάνω σε ένα βουνό ανάμεσα στην Ηλεία, την Αρκαδία και τη Μεσσηνία σε απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων από τη γνωστή Ανδρίτσαινα.

Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα θεωρείται έργο του Ικτίνου ο οποίος ήταν ο αρχιτέκτονας του Παρθενώνα. Κοιτώντας τον μπορεί κανείς να δει ομοιότητες στο ύφος της κατασκευής. Επιπλέον, στη ζωφόρο του ναού αναπαριστάται η μάχη μεταξύ Λαπιθών και Κενταύρων. Πρόκειται για μία αναπαράσταση η οποία εμφανίζεται επίσης και στις μετόπες του Παρθενώνα.

Εκτός από το βασικό κτίσμα, πολλοί αρχαιολόγοι έχουν αναφέρει ότι θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως στα θεμέλιά του υπάρχει αρχαιότερος ναός ο οποίος είχε κατασκευαστεί περί τον αιώνα π.Χ. Ο ναός όπως σώζεται σήμερα αποτελεί ένα από τα πλέον εντυπωσιακά και επιβλητικά έργα του Ικτίνου το οποίο συγκεντρώνει στην ιδιαίτερη του δομή όλη την αρχιτεκτονική γνώση του ελληνικού πολιτισμού.

Αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα είναι το πρώτο ελληνικό μνημείο που συμπεριελήφθη στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Ήταν το έτος 1986 όταν προστέθηκε στον κατάλογο συνοδεία του ακόλουθου σχολιασμού: «Ο διάσημος ναός αφιερωμένος στο θεό του ήλιου και της ίασης των ασθενειών κτίστηκε γύρω στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. στα υψίπεδα των Αρκαδικών βουνών. Ο ναός με το αρχαιότερο κορινθιακό κιονόκρανο που έχει βρεθεί μέχρι τώρα συνδυάζει το αρχαϊκό ύφος και το δωρικό ρυθμό με ορισμένα καινοτόμα αρχιτεκτονικά στοιχεία.»

Πληροφορίες αντλήθηκαν από το exploringgreece.tv

Δείτε επίσης:

Μεσσηνία χωρίς αδέσποτα