27 Φεβρουαρίου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου πραγματοποιήθηκε ενημέρωση για την Εθελοντική Αιμοδοσία και τη δωρεά Μυελού των Οστών, ενώ στις 28 Φεβρουαρίου ο Σύλλογος Φοιτητών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου συμμετείχε σε Εθελοντική Αιμοδοσία στο χώρο του Πανεπιστημίου.
Με τη βοήθεια των φοιτητών το τμήμα Αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας συγκέντρωσε 24 πολύτιμες φιάλες. Με το τμήμα Αιμοδοσίας συνεργάστηκαν, για την οργάνωση της αιμοδοσίας, οι: Τσακαρδάνος Παναγιώτης – πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας, Σουρασή Διονυσία – πρόεδρος του τμήματος Φιλολογίας, Ανδριανόπουλος Γιάννης – φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Ο Γιάννης Ανδριανόπουλος μας μίλησε για την πρωτοβουλία αυτή και έδωσε, ως φοιτητής και εθελοντής αιμοδότης, το δικό του μήνυμα:
Μίλησέ μας για την πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου να διοργανώσει εθελοντική αιμοδοσία
Αρχικά να πω πως ονομάζομαι Ανδριανόπουλος Γιάννης και είμαι φοιτητής του τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών. Η ιδέα της εθελοντικής αιμοδοσίας είναι πράξη ανθρωπιάς και ευθύνης απέναντι σε όσους συμπολίτες μας το έχουν ανάγκη. Όντας 5 χρόνια περίπου εθελοντής αιμοδότης, αποφάσισα να αναλάβω αυτή τη πρωτοβουλία γιατί έως τώρα δεν είχε πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο μια τέτοια σημαντική δράση. Ως σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών, βασική μας προτεραιότητα είναι ο Ανθρωπισμός.
Ήσουν ένας από τους συνδιοργανωτές της δράσης αυτής. Τι σε ώθησε στην ανάληψη τέτοιας πρωτοβουλίας και ευθύνης;
Τίποτα δεν θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς τη σημαντική βοήθεια των φίλων – συμφοιτητών μου στην ιδέα μου αυτή. Όλοι μαζί αγκαλιάσαμε αυτή τη προσπάθεια και πραγματοποιήθηκε αυτό το αποτέλεσμα στη έκταση που πήρε. Οι Πρόεδροι των Φοιτητικών Συλλόγων Ιστορίας – Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών και Φιλολογίας, Παναγιώτης Τσακαρδάνος και Διονυσία Σουρασή, είναι οι Άνθρωποι που χωρίς τη συμβολή τους δεν θα είχε γίνει τίποτα. Αρχικά θα τονίσω πως η Εθελοντική Αιμοδοσία δεν θα γινόταν χωρίς την προσπάθεια και αφοσίωση του Ιατρικού – Νοσηλευτικού προσωπικού του Γενικού Νοσοκομείου Καλαμάτας. Ο Ιατρός – Αιματολόγος κ. Ιωάννης Αδαμόπουλος και η Επισκέπτρια Υγείας κ. Δήμητρα Παναγιωτοπούλου, είναι αυτοί που συντόνισαν αυτή την Διημερίδα Εθελοντισμού. Στις 27 Φεβρουαρίου ο κ. Αδαμόπουλος μας τίμησε στο αμφιθέατρο της Σχολής με μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία για την Δωρεά Μυελού των Οστών, ενώ τη Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, η κ. Παναγιωτοπούλου συντόνισε την αιμοληψία.
Πώς βίωσες την εμπειρία αυτή;
Θεωρώ πως όλοι οι εθελοντές ενστερνίστηκαν τη μέρα αυτή τις αξίες της Δωρεάν Προσφοράς Αίματος. Όλοι βίωσαν την ανιδιοτέλεια αυτής της δράσης. Κάθε Εθελοντής ανταποκρίνεται στο κάλεσμα βοήθειας των συνανθρώπων του είτε υπάρχει άμεση ανάγκη είτε όχι. Ο Εθελοντισμός είναι μια ιδέα Ευθύνης και Κοινωνικής πολιτικής.
Ποια είναι η άποψή σου για τον εθελοντισμό γενικότερα και για την εθελοντική αιμοδοσία;
Ο Εθελοντισμός είναι στάση ζωής και δηλώνει το χαρακτήρα που πρέπει να έχουμε όλοι. Ως έννοια δεν περισυλλέγεται μόνο στην Αιμοδοσία αλλά και σε άλλες δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής. Απλά όσον αφορά την αιμοδοσία, θεωρώ πως ο κάθε συνειδητοποιημένος και υγιής πολίτης πρέπει να συμμετέχει. Πρέπει να κατανοηθεί πως το αίμα μας βοηθά Συνανθρώπους και είναι Αναγκαίο.
Ποια η ανταπόκριση από τους συμφοιτητές σου;
Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι των τμημάτων ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα Αγάπης και καταφέραμε σε συνεργασία με το Νοσοκομείο Καλαμάτας να συγκεντρώσουμε και να κάνουμε Δωρεά 24 φιάλες αίματος όπου κάθε φιάλη καλύπτει τις ανάγκες σε έναν έως δύο ασθενείς. Επίσης αξίζει και ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους 24 νέους Εθελοντές.
Σκέφτεσαι να συμμετάσχεις σε κάτι αντίστοιχο στο μέλλον; Μίλησέ μας για τα σχέδια σου. Θέλεις να γίνει αυτή η πρωτοβουλία θεσμός στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου;
Πιστεύω ότι οι Εθελοντές θα συνεχίσουν τη δράση τους αυτή και ο καθένας θα εδραιώσει και θα καθιερώσει στη καθημερινότητα του τη Προσφορά. Θέλω να πιστεύω ως τελειόφοιτος πλέον πως η πρωτοβουλία που πήραμε ώστε να οργανωθεί μια τέτοια κίνηση θα γίνει θεσμός στο Πανεπιστήμιο. Εκτός από το γνωστικό μας αντικείμενο, τις σπουδές, το διάβασμα και τα μαθήματα, είναι αδιανόητο να μην γίνονται προσπάθειες κοινωνικής προσφοράς από τους νέους φοιτητές. Οι συμφοιτητές μου έχοντας για γνώμονα ζωής τους τον Ανθρωπισμό, οργάνωναν και οργανώνουν ημερίδες πολιτισμού και ημερίδες που είχαν ως θέμα τους κοινωνικά ζητήματα. Αυτό που επιδιώκαμε και θα έχουμε στόχο είναι η άμεση σύνδεση του Πανεπιστημίου με τον κόσμο της Καλαμάτας, έτσι ώστε να υπάρχει μια αλληλουχία στη σχέση τους.
Θα ήθελες να κλείσεις με ένα μήνυμα προς τον κόσμο της Καλαμάτας και όχι μόνο…
Mέσα από τη συμμετοχή μας σε τέτοιου είδους δράσεις , ανεξάρτητα από την εμπειρία που αποκομίζουμε λόγω της βιωματικής πια πράξης , γεννιέται αυθόρμητα η διάθεση να μοιραστούμε την προσωπική μας επαφή με άλλους ανθρώπους και συμπολίτες μας , ώστε να συμμετάσχουν και αυτοί σε τέτοιου είδους εθελοντικές και πάνω από όλα ανθρωπιστικές ενέργειες. Το μήνυμά μου λοιπόν προς τον κόσμο της Καλαμάτας αλλά και προς τον οποιονδήποτε θα είχα την ευκαιρία να απευθυνθώ , συνοψίζεται στο τρίπτυχο εθελοντισμός , κοινωνική προσφορά και προσφορά ζωής. Εάν συνδέσουμε τις έννοιες αυτές τότε προκύπτει μια διαδικασία η οποία δεν κοστίζει τίποτα σε εμάς αλλά προσφέρει κάτι ανεκτίμητο. Προσφέρει ζωή. Χαρίστε ζωή!
Εμείς θα θέλαμε να επισημάνουμε πως η πρωτοβουλία αυτή δίνει ένα μεγάλο μήνυμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς και μακάρι να βλέπουμε πιο συχνά αντίστοιχες δράσεις, κυρίως από νέους ανθρώπους.
Η εθελοντική προσφορά αίματος από τους αιμοδότες είναι πολύτιμο όπλο για τη δημόσια υγεία. Αν και ο θεσμός της εθελοντικής αιμοδοσίας έχει καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια στη χώρα μας, εν τούτοις δεν έχει γίνει συνείδηση στους πολίτες η αναγκαιότητα αυτής της υπέρτατης κοινωνικής και ανθρωπιστικής προσφοράς. Η άγνοια, η προκατάληψη, η αδιαφορία και ο αδικαιολόγητος φόβος κρατούν πολλούς μακριά από την εθελοντική αιμοδοσία. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η χώρα μας δεν είναι ακόμη αυτάρκης σε αίμα.
Παράλληλα, η οργάνωση μιας δεξαμενής δοτών μυελού των οστών, προσφέρει ελπίδα ζωής σε συνανθρώπους μας που πάσχουν από μορφές καρκίνου, ιδιαίτερα της λευχαιμίας και του λεμφώματος, ασθένειες οι οποίες συχνά θεραπεύονται με την αντικατάσταση του μυελού των οστών του ασθενή με τον μυελό από έναν υγιή ιστό συμβατό δότη.
Αιμοδότης μπορεί να είναι κάθε υγιές άτομο ηλικίας από 18 ως 65 ετών, που μπορεί άφοβα και ακίνδυνα να αιμοδοτεί από μια ως τέσσερις φορές το χρόνο, ενώ εάν κάποιος είναι μεταξύ 18-50 χρονών και σε καλή κατάσταση υγείας μπορεί να γίνει πιθανός εθελοντής δότης μυελού των οστών, με ανώδυνο πλέον τρόπο, αφού στις μέρες μας η λήψη προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων, που θα αναγεννήσουν το μυελό, γίνεται από το αίμα του δότη.
