Στη Μεθώνη Μεσσηνίας κάθε χρόνο κατά την περίοδο εορτασμού των Αποκριών και της Καθαράς Δευτέρας, πραγματοποιείται η αναβίωση ενός γάμου, ενός πραγματικού γάμου που άφησε εποχή κατά τον 14ο αιώνα, όταν η περιοχή ήταν ενετοκρατούμενη, και δεν είναι άλλος από… “Του Κουτρούλη ο Γάμος”.
Είναι ένα έθιμο που λαμβάνει χώρα κάθε Καθαροδευτέρα με έντονη σατυρική διάθεση και πειράγματα για τη νύφη, ένα έθιμο που αναβιώνει με τη μορφή παρωδίας το μεσημέρι της συγκεκριμένης ημέρας και έως το βράδυ γίνεται γλέντι, όπου προσφέρονται γουρουνόπουλα, καψάλες, δηλαδή φέτες ψωμιού µε λάδι, καψαλισμένες στη φωτιά και κρασί.
Πρωταγωνιστής της απίθανης αυτής ιστορίας στα τέλη του 14ου αιώνα ήταν ο ιππότης Ιωάννης Κουτρούλης, ο οποίος ήταν τρελά ερωτευμένος με µια ντόπια, η οποία όμως ήταν ήδη παντρεμένη. Η όμορφη κοπέλα, της οποίας το όνομα δεν έχει σωθεί, δεν μπορούσε να πάρει διαζύγιο γιατί δεν το επέτρεπε ο Χριστιανός Επίσκοπος της πόλης Νήφων.
Τελικά μετά από 17 χρόνια οι δύο ερωτευμένοι, καταφεύγοντας στον ίδιο τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, πήραν την άδεια και παντρεύτηκαν το 1405 μ.Χ. Στο πρωτόγνωρο πολυήμερο γλέντι που ακολούθησε ήταν όλοι καλεσμένοι.
Οπότε, στο εξής κάθε μεγάλος εορτασμός και κάθε υπερβολική τελετή έμεινε να περιγράφεται σαν “ο γάμος του Κουτρούλη”. Το γλέντι κράτησε αρκετές ημέρες σε πείσμα του πρώτου συζύγου, αλλά και προς ικανοποίηση του παθόντος Ιωάννη Κουτρούλη. Το τρικούβερτο γλέντι έμεινε στην ιστορία, όπως και η φράση “έγινε του Κουτρούλη ο γάμος”!
