Το φιλμ «Το Μικρό Ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Φεβρουάριο στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, σηματοδοτώντας παράλληλα την επιστροφή του ελληνικού κινηματογράφου στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ. Στην ταινία αυτή συμμετείχε και ο Μεσσήνιος ηθοποιός Γιώργος Γιαννόπουλος. Από το «Το Μικρό Ψάρι», στα «39 Σκαλοπάτια» στην Καλαμάτα και τώρα… υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές στο Δήμο Μεσσήνης. Για όλα αυτά αλλά και για την αγάπη του για τη Μεσσηνία μίλησε στο «Kalamata IN» ο γνωστός ηθοποιός:
-Η αγάπη σας για τη Μεσσηνία είναι γνωστή, θα αποφασίζατε να μείνετε μόνιμα εδώ;
Εδώ και πολλά χρόνια είναι γνωστή η αγάπη μου, το έχω δηλώσει κατά καιρούς σε διάφορα μέσα και πάντα προσπαθούσα να κοντύνω τον “ομφάλιο λώρο”. Τώρα ήρθε η ώρα να τον κόψω και να έρθω πίσω στην πατρίδα, βέβαια την εργασία μου δε θα την αφήσω, τη δουλειά μου την θεωρώ ιερή, δεν την αφήνω. Νιώθω πως είμαι πολύ τυχερός γιατί κάνω κάτι που γουστάρω και πληρώνομαι για αυτό. Ξέρεις τι είναι να σου λείπει η δουλειά σου; Άλλοι λένε “ωχ μωρέ δεν θέλω να πάω για δουλειά” και εγώ λέω πως θέλω “μηχανή” να με πάρει να ανέβω στη σκηνή. Η Αθήνα πια είναι δίπλα και αν προκύψει κάτι, πετάγομαι!
– Τι λείπει από το χώρο του πολιτισμού;
Έχουμε το Φεστιβάλ Χορού και αυτό το υπέροχο κτίριο και μέσω αυτού πρέπει να ανεβάσεις τον πολιτισμό της Καλαμάτας. Ξέρω, είναι δύσκολο, χρήματα δεν υπάρχουν, ειδικά τώρα με την οικονομική κρίση πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους… Αυτή είναι η άποψη μου και την λέω δημόσια. Πρέπει να κινήσουμε αυτό που έκαναν οι αρχαίοι, τη χορηγία. Η λέξη χορηγία βγαίνει απο το “άγω του χορού”, οι πλούσιοι της εποχής εκείνης έδιναν χρήματα για να ανέβουν οι παραστάσεις. Πρέπει μέσα απο αυτή την κρίση να σκεφτούμε άλλες δομές. Άρα πιστεύω πως το κέντρο, όχι μόνο της Καλαμάτας αλλά και ολόκληρης της Μεσσηνίας, είναι το Μέγαρο Χορού και σαφώς εννοείται πως η κοιτίδα όχι μόνο της Μεσσηνίας αλλά του παγκόσμιου πολιτισμού είναι η Αρχαία Μεσσήνη το καλοκαίρι. Ο Δήμος Μεσσήνης, στον οποίο είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, διοργανώνει εδώ και 3 χρόνια το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος. Τον πρώτο χρόνο έγινε πειραματικά, πέρυσι είχε 5.500 επισκέπτες και φέτος 17.000, δηλαδή πιστεύω πως μέσα σε 4 χρόνια δε θα είναι πλέον διαχειρίσιμη η επισκεψιμότητά της, όχι μόνο από τη Μεσσηνία, την Πελοπόννησο, την Ελλάδα αλλά από ολόκληρο τον πλανήτη.
– Θεωρείτε πως το Μέγαρο Χορού θα μπορούσε να φιλοξενήσει μεγάλες παραγωγές;
Έχει πολλά έξοδα συντήρησης και πρέπει να μπουν μέσα ιδιώτες, να γίνουν μεγάλες παραστάσεις, συνέδρια κ.λπ. Το “Cats” θα μπορούσε να σταθεί εδώ και να έρθει όλη η Πελοπόννησος να το δει. Να γίνει μια συνεργασία με το “Badminton” που κάνει τέτοιες παραγωγές… Να κάτι που προτείνω στον κ. Νίκα δημόσια.
– Ως γνώστης του αντικειμένου θεωρείτε πως πρέπει να αλλάξει η δομή του Δ.Η.Π.Ε.Θ.Ε. ;
Τα Δ.Η.Π.Ε.Θ.Ε. ούτως ή άλλως παρακμάζουν. Γενικά πρέπει να μπούμε σε άλλες δομές, πιστέψτε με δεν το λέω πολιτικά αλλά όλα τα προγράμματα πρέπει να μπουν στη λογική της ελεύθερης αγοράς για να υπάρχει ανταπόκριση. Η ανταπόκριση είναι μέρος της φύσης και η ζωή άλλωστε δίνει αγάπη και παίρνει αγάπη.
– Η ταινία “Το μικρό ψάρι” απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, μιλήστε μας για αυτό.
Ο Οικονομίδης είναι ένας σπουδαίος σκηνοθέτης που θα γράψει ιστορία στον παγκόσμιο κινηματογράφο, με χρυσά γράμματα. Είναι ένας άνθρωπος που δεν είναι Scorsese ούτε Tarantino, είναι ο Οικονομίδης, έχει ταυτότητα. Τον ενδιαφέρει ο παράνομος κόσμος, κάτι στο οποίο ταυτίζομαι και εγώ μαζί του. Ζηλεύω αυτόν τον κόσμο μια και δε θα μπορούσα να γίνω ποτέ εγκληματίας, γιαυτό και ο “Νονός” είναι η καλύτερη ταινία που έχω δει στην ζωή μου. Ασχολείται με βρόμικο κόσμο, όμως αυτός ο κόσμος έχει μια γοητεία αν το δεις από μια άλλη πλευρά. Η εμπειρία στην ταινία ήταν δύσκολη, γιατί ο Γιάννης είναι ένας άνθρωπος που σε απομυζεί. Είναι πολύ απαιτητικός και θέλει πολλές πρόβες για να βγουν αυτά που θα δείτε στο cinema. Είναι μια σκηνή χαρακτηριστικά σε ένα μπαρ, που είναι δεν είναι 7 λεπτα..έ λοιπόν μου έφυγε ο τσαμπουκάς!
-Η συνεργασία με τον Γ.Οικονομίδη πως προέκυψε;
Όταν είχα δει το “Σπιρτόκουτο” είπα “αυτός είναι δικός μου”, είναι στο mood το δικό μου και θα έρθει η ώρα να συνεργαστούμε και ήρθε τελικά η ώρα και συνεργαστίκαμε. Είμαι πολύ χαρούμενος και υπερήφανος για αυτή τη συνεργασία γιατί βγήκε μια αριστουργηματική ταινία, σκληρή στο φαίνεσθαι ευαίσθητη στο βάθος.
– Τι θεωρείτε πως έκανε αυτή την ταινία να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού;
Έχω δει την ταινία 7 φορές πράγμα σπάνιο για μένα, κάθε πλάνο της είναι γεμάτο, δεν τη βαριέσαι. Πήγα με μία φίλη και την είδα στην Γλυφάδα και στο τέλος με πλησίασε κόσμος και μικρά παιδιά και κλαίγανε. Μου είπαν κ Γιαννόπουλε τι ποίηση είναι αυτό, πρόκειτε για μία ποιοτική ταινία, μέσα στην σκληρότητά της έχει μια ευαισθησία. Είναι αυτό που δήλωσε και ο Γιάννης σε μια συνέντευξή του στο Βερολίνο, “είναι η ποίηση της Νότιας Ευρώπης”. Φτάνει σε σημείο μια μάνα να πουλήσει το παιδί της σε μένα, όπου κάνω ένα ηλίθιο υποκείμενο, τον επιχειρηματία Πέτρο Πούλο, για 15000 ευρώ. Αυτή είναι η κρίση της Ν. Ευρώπης… Πολιτισμός είναι μια καλημέρα, ένα μπράβο και το ψωμί του ανθρώπου. Μέσα απο όλα αυτά σε προβληματίζει η κατάντια της κοινωνίας.
– Αυτό πιστεύετε είναι που ανέδειξε την ταινία και στο εξωτερικό;
Πρώτη φορά συμμετέχει ταινία στο διεθνές τμήμα του φεστιβάλ του Βερολίνου και αυτό είναι μια σπουδαία επιτυχία. Εγώ περίμενα πως θα πάρει και βραβείο, πιο πολύ ο Βαγγέλης Μαρίνης που έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Επίσης να προσθέσω πως είναι η μοναδική ταινία στα παγκόσμια χρονικά που δεν υπάρχει σκηνή χωρίς τον πρωταγωνιστή. Έπρεπε τουλάχιστον ο Βαγγέλης να πάρει βραβείο, αλλά επειδή η ταινία είναι αντισυστημική, με την έννοια του ότι αγαπά τον δολοφόνο, γίνονται δολοφονίες και στην ταινία δεν εμφανίζεται κανένας αστυνομικός.
– Μιλήστε μας για αναμνήσεις και αγαπημένα σημεία στον τόπο μας
Από ανασκαφές έχει προκύψει ότι το θέατρο στην Αρχαία Μεσσήνη είναι μεγαλύτερο από της Επιδαύρου, το εκκλησιαστήριο, το στάδιο, το Ασκληπιείο, η Αρσινόη όπου είναι και το χωριό μου… Στο αρχαίο θέατρο… Εκεί μπουσούλαγα, με έπαιρνε ο πατέρας μου μαζί όταν ήταν εργάτης στα αρχαία. Αργότερα δούλεψα και εγώ εκεί ως εργάτης, εκεί έχω κλάψει, έχω ερωτευτεί, τα έχω κάνει όλα! Ένα ακόμα μεγάλο σημείο είναι η παραλία της Καλαμάτας, το αγαπώ αυτό το σημείο. Δεν υπάρχει άλλη πόλη στην Ελλάδα που να κάνεις μπάνιο μέσα στην πόλη. Τι άλλο να πω… για τις Κιτριές, ό,τι και να πω συγκινούμαι. Όταν πήγα πιτσιρικάς στην Αθήνα και έλεγα ότι η Καλαμάτα είναι ωραία μου έλεγαν όλοι “είσαι σοβινιστής”. Όσοι απο αυτούς ήρθαν και την είδαν, αγόρασαν σπίτια. Όχι ότι είμαι απο εδώ, απλώς είναι ωραία … Πολυλίμνιο, Φοινικούντα, παραλία Βοιδοκοιλιάς, μέρη που τα ξέρουν όλοι, μέρη που τα αγαπούν όλοι.
– Είστε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Μεσσήνης, σε ποιο κομμάτι πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να προσφέρετε ;
Κοιτάξτε στην Αθήνα είμαι ακόμα δημοτικός σύμβουλος στην Ηλιούπολη, τυπικά μέχρι τις 31 Αυγούστου. Εκεί ασχολήθηκα με την κοινωνική πολιτική του δήμου, βέβαια κάτι που θα με ενδιέφερε εδώ είναι τα πολιτιστικά γιατί ξέρω καλά το θέμα. Και σε σχέση με τα αρχαία ήδη έχω κάνει κάποιες προτάσεις στον Δήμαρχο, γιαυτό και συνεταιριστήκαμε για να μπορέσουν να ευδοκιμήσουν κάποιες ιδέες που έχουμε και που πιστεύουμε πως θα βοηθήσουν πολύ στην ανάπτυξη της περιοχής.
– Πείτε μας μερικές από τις ιδέες σας, τις φιλοδοξίες σας…
Η Μεσσηνία έχει και τα τοπικά προιόντα της και σκεφτόμαστε να κάνουμε λαική αγορά φρούτων όπου να μπορεί να ψωνίζει ο κόσμος χωρίς μεσάζοντες. Μια άλλη ιδέα είναι το θεματικό αρωματικό πάρκο, έχουμε βρεί τον χώρο, έχει μπει στο ΕΣΠΑ και θα γίνει αυτό το πρόγραμμα. Επίσης, θα παρουσιαστεί κοντά στην Τρίοδο σε ένα κτίριο, που είναι παράρτημα του Υπουργείου Γεωργίας, η ιστορία της ελιάς και ένα compact ελαιοτριβείο όπυ θα βγαίνει κατεψυγμένη η ελιά και θα μπορείς να πας να βγάλει 50 με 100γρ λάδι, ώστε να δεις και να μάθεις τηνδιαδικασία. Θέλουμε να αξιοποιήσουμε, ακόμα, την παραλία της Μπούκας, είναι ένα φοβερό μέρος όπου μπορούν να γίνουν συναυλίες με μεγάλα ονόματα, θεματικές παραστάσεις και όλο αυτό να έχει και την ανάλογη οικονομική ανταπόκριση. Και τέλος δεν ξεχνάμε πως έχουμε και τον θρησκευτικό τουρισμό, την Σαμαρίνα, το κάστρο της Ανδρούσας κ.α. Μιλάμε για ένα project που πρέπει να το εκμεταλευτείς για να έχεις κόσμο και τον χειμώνα.
– Για σας ως ηθοποιός, πόσο έυκολη είναι η μετάβαση από το θέατρο, στην τηλεόραση, από τον κινηματογράφο στην πολιτική;
Μου λένε γιατί άφησες τον πολιτισμό-τέχνη για την πολιτική. Κοιτάξτε, εγώ πιστεύω ότι είναι ταυτόσημα πράγματα, πόλις-πολίτης είναι πολιτική και πολιτισμός. Τώρα αν κάποιοι έκαναν την πολιτική “σαν τα μούτρα” τους αυτό δε σημαίνει πως όλοι οι πολιτικοί είναι λάθος και όλοι κλέφτες. Η πολιτική είναι η πρώτη των επιστημών κατά τον Αριστοτέλη, που οργανώνει την κοινωνία. Προσπαθείς δηλαδή τον πολίτη μέσα στην πόλη να τον φέρεις στα σύγκαλά του. Μακάρι να συμπεριφερόμασταν στην πολιτική με πολιτισμό, είναι αυτό που λένε κατα καιρούς ότι κάνουμε μια πολιτισμένη πολιτική.
-Κάτι τελευταίο που θέλετε να προσθέσετε εν όψει των επερχόμενων εκλογών;
Πρέπει να καταλάβουμε ότι με την ενότητα πάμε μπροστά. Όποτε ενώθηκε η Ελλάδα απο την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έκανε θαύματα, μεγαλούργησε!
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος αποφοίτησε το 1989 από την Δραματική Σχολή Αθηνών. Στο θέατρο έχει παίξει, μεταξύ άλλων, στις παραστάσεις «Λυσιστράτη» (1986), «Σφαίρες Πάνω από το Μπρόντγουαιη» (1999), «Μπεντ» (2002), ο «Φιλάργυρος», του Μολιέρου (2006), «Για μια Γυναίκα» (2008), «Δον Κιχώτης» (2009) και «Η Χαρτοπαίχτρα» (2009-2010). Πλούσια και η κινηματογραφική του διαδρομή. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά τις ταινίες «Λιποτάκτης» (1989, των Γ. Κόρρα και Χ. Βούπουρα), «Τα Χρόνια της Μεγάλης Ζέστης» (1991, σκην. Φ. Λιάππα), οι «Απόντες» (1996, σκην. Ν. Γραμματικός), «Πάμπτωχοι Α.Ε.», του Α. Κόκκινου), «Κι Αύριο Μέρα Είναι» (2001, του Δ. Μασκλαβάνου), «Ζώγια» (2001, σκην. Φ. Σισκοπούλου), «Παρέες» (2006, σκην. Σ. Γκορίτσα), ο «Γιος του Τσάρλι» (2009, σκην. Κ. Ζωναράς). Τηλεοπτικά έχει παίξει στις σειρές «Οι Τελευταίοι Εγγονοί» (Mega), «Παράλληλοι Δρόμοι» (Mega), «Η Ανατομία ενός Εγκλήματος» (Ant1), «Εσύ Αποφασίζεις» (Mega), «Τρικυμία» (Ant1), «Νυχτερινό Δελτίο» (ΕΤ1), «Η Αίθουσα του Θρόνου» (Mega), «Βεντέτα» (Mega), «Δούρειος Ίππος» (Ant1), «Να Με Προσέχεις» (Mega), «Κόκκινος Κύκλος» (Alpha), «Αχ και να ‘ξερες» (Alpha), «Πεθαίνω για Σένα» (Alpha), «Ο Δρόμος» (Mega), «Έρωτας» (Ant1), «Οι Βαρβάτοι» (Ant1), «Εντιμότατοι Κερατάδες» (Alpha), «Γ4» (Alpha), «Ποιος μας Πιάνει» (Mega), «Άγρια Παιδιά» (Mega), «Μαύρα Μεσάνυχτα» (Mega), «Καρυωτάκης» (Mega).
Πρόσφατα τον είδαμε στην ταινία “Το μικρό ψάρι” και στην παράσταση “39 Σκαλοπάτια”.
Σελίδες το Facebook:
