Με απόφαση του ΟΗΕ η 19η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού (World Humanitarian Day), για να τιμήσει το προσωπικό που εμπλέκεται σε όλες τις ανθρωπιστικές αποστολές στον πλανήτη, αλλά και να αποτίσει φόρο τιμής σε όσους έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών.

Η συγκεκριμένη ημερομηνία επελέγη ως Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού, επειδή την ημερομηνία αυτή το 2003 ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, βραζιλιάνος διπλωμάτης Σέρζιο Βιέιρα ντε Μέλο και 21 συνάδελφοί του έχασαν τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια βομβιστικής επίθεσης στο αρχηγείο του ΟΗΕ στην Βαγδάτη.

Εννοιολογικά ο ανθρωπισμός προσεγγίζεται ως:

-πνευματικό κίνημα της Αναγέννησης με έμφαση στη μελέτη της κλασικής αρχαιότητας.

-φιλοσοφική στάση η οποία θεωρεί τον άνθρωπο κέντρο του κόσμου και συνδέεται με τον υπαρξισμό.

-αντίληψη που πρεσβεύει ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινωνίας και του πολιτισμού και κριτήριο της προόδου σε κάθε τομέα οφείλει να είναι η ελευθερία του και η ποιότητα της ζωής του.

-τρόπος συμπεριφοράς που οφείλει να επιδεικνύει ο άνθρωπος στον συνάνθρωπό του.

Η τελευταία σημασία της έννοιας του ανθρωπισμού είναι και αυτή στην οποία είναι αφιερωμένη η συγκεκριμένη ημέρα. Ο ανθρωπισμός είναι το ιδεώδες που προβάλλει και υποστηρίζει την μοναδική και ιδιαίτερη αξία του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, ανεξαιρέτως. Θεωρεί ότι κάθε άνθρωπος οφείλει να σέβεται την ελευθερία και την ανεξαρτησία της προσωπικότητας του άλλου. Ο ανθρωπισμός θεμελιώνεται στην πίστη στην ανθρώπινη αξία, στην ανώτερη ποιότητα του ανθρώπου. Η πίστη αυτή μας οδηγεί σε ανάλογη συμπεριφορά απέναντι στους άλλους. Σεβασμός στην προσωπικότητά τους, στη διαφορετικότητά τους, στήριξη όταν κινδυνεύουν…

Ο ανθρωπισμός δεν είναι απλά μια ιδέα αλλά μια δράση. Πως μπορεί κάποιος να αναφέρεται στον ανθρωπισμό και να δηλώνει ανθρωπιστής όταν αυτός παραμένει απλά στις σκέψεις του χωρίς να γίνεται πράξη; Δεν είναι το θεωρητικό κομμάτι του ανθρωπισμού που μας ενδιαφέρει αλλά η πρακτική εφαρμογή του.

Ο ανθρωπιστής χαρακτηρίζεται από αλτρουισμό, δικαιοσύνη, ανιδιοτέλεια, εθελοντική δράση, προσφορά, αλληλεγγύη, ελεύθερο πνεύμα, αλλά και πνεύμα θυσίας και αυταπάρνησης. Και όλα αυτά στην πράξη…

Δεν δύναται να θεωρηθεί κάποιος υπέρμαχος του ανθρωπισμού και να μην έχει ως αρχή και τέλος τον ίδιο τον άνθρωπο. “Πάντων χρημάτων μέτρον ἐστίν ἂνθρωπος”, διακήρυττε ο Πρωταγόρας  ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων. Με αυτή τη ρήση ήθελε να πει ότι κάθε άνθρωπος με την προσωπική του υπόσταση είναι το μέτρο, ο κριτής για όλα. Καθώς ο Πρωταγόρας ορίζει ως κριτή (μέτρον) τον ίδιο τον άνθρωπο, επιδείχνει εμπιστοσύνη σε κάθε άτομο χωριστά. Ο άνθρωπος λοιπόν είναι ο ίδιος αυτοσκοπός.

Ελλαδικό