Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσαν κατά τα παλαιότερα χρόνια οι νέοι με τις νέες είναι ευρέως γνωστό ότι διέφερε από τον σημερινό, που μεταξύ άλλων έχει γίνει πιο απρόσωπος λόγω κυρίως των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχουν μπει στην καθημερινότητά μας και στη ζωή μας εν γένει αλλά και πολύ πιο εύκολος… διαδικτυακά τουλάχιστον!

Η προσέγγιση, λοιπόν, παλαιότερα εξαιτίας των αυστηρών ηθών και εθίμων που επικρατούσαν, ήταν από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Όλοι μας, άλλωστε, έχουμε ακούσει για τα λεγόμενα προξενιά. Ο “γάμος από προξενιό” είναι μια νοοτροπία μάλλον λιγότερο γνωστή σε εμάς, πρακτικά τουλάχιστον. Ήταν, όμως, κάποτε ένα γεγονός. Οι νέοι παντρευόντουσαν χωρίς να επιλέξουν οι ίδιοι τον σύζυγό τους, χωρίς να ερωτευθούν τις περισσότερες φορές και δεν ήταν λίγοι όσοι έβλεπαν για πρώτη φορά τον σύντροφό τους την ημέρα του γάμου.

Κατά συνέπεια, τα σημεία, στα οποία είχαν την ευκαιρία να ανταμώσουν, να συναντηθούν, να συνομιλήσουν μεταξύ τους αφού το πλησίασμα αλλά και το απλό κοίταγμα θεωρούνταν κατακριτέα στην καθημερινή ζωή, είχαν επικρατήσει να αποκαλούνται νυφοπάζαρα. Κυρίως λόγω των πολλών περιπάτων. Οι πλατείες ήταν κάποια από τα σημεία συνάντησης και ο τόπος που γίνονταν οι γνωριμίες μεταξύ των νέων και τα προξενιά.

20120314_kenttriki_plateria_small

Δεν θα μπορούσε να λείπει και από την Καλαμάτα εκείνα τα χρόνια το σημείο αυτό. Για καιρό η κεντρική πλατεία της πόλης, η Βασιλέως Γεωργίου, ήταν ένας τόπος συνάντησης, συνεύρεσης και ανταμώματος των κατοίκων της, όπως και τώρα, άλλωστε. Μαζεύονταν, λοιπόν, εκεί γυναίκες και άνδρες, επιδιώκοντας τη γνωριμία με απώτερο σκοπό τον γάμο. Έτσι, για τον λόγο αυτό, η πλατεία είχε ονομαστεί και… νυφοπάζαρο.

Ήταν το σημείο όπου οι ματιές των αγοριών συναντούσαν τα μάτια των κοριτσιών. Την Κυριακή που οι Καλαματιανοί κατά κανόνα πραγματοποιούσαν την καθιερωμένη βόλτα τους, γίνονταν οι γνωριμίες και από εκεί και πέρα μπορούσε να προκύψει το οτιδήποτε. Και δεν ήταν λίγες οι γνωριμίες και οι γάμοι που προέκυψαν…

Στη μνήμη της γιαγιάς μου και του παππού μου που κάπου στο 1950 κοιτάχτηκαν σε αυτό το νυφοπάζαρο, συναντήθηκαν για πρώτη φορά την ημέρα του γάμου τους και μοιράστηκαν μαζί μου τις αναμνήσεις τους. 

Elladiko