Συπμληρώστε τα στοιχεία σας παρακάτω

Όνομα και επώνυμο με λατινικούς χαρακτήρες και email

Ο διαγωνισμός έχει ολοκληρωθεί!

Εάν θέλετε να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να κερδίσετε (με μία επιπλέον συμμετοχή), κοινοποιήστε τον σύνδεσμο που εμφανίζεται μετά τη συμμετοχή σας στην κλήρωση.

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου” μας λέει ο συγγραφέας Ιωάννης Καλπούζος.

Άμα στάξεις μια σταγόνα λάδι σε κρύο νερό, θα επιπλεύσει ολόσωστη. Όμως, αν στάξεις άλλη σε νερό που κοχλάζει, θα μοιραστεί σε δεκάδες μικρότερες. Τούτη ήταν κι η διαφορά της Θάλειας με τον Άνδη. Μέσα σε γυάλα περιοριζόταν ο κόσμος της, στους χίλιους ανέμους χόρευε εκείνου.

Ο έρωτας του Άνδη και της Θάλειας ξεκινά από την παιδική ηλικία. Στην πολυτάραχη πορεία του μπλέκονται μια νεκροκεφαλή-μυστήριο∙ ο αυταρχικός πατέρας κι η υποταγμένη μάνα∙ πόρνες, αντιεξουσιαστές, ιδεολόγοι κι ανθρώπινα αγρίμια∙ η μέγγενη της οικογένειας και του κοινωνικού περίγυρου∙ η ζωή στον απόμακρο οικισμό, στην επαρχιακή πόλη και στην Αθήνα∙ παρακμιακές καταστάσεις, δραματικές στιγμές, ερωτισμός κι αισθησιασμός∙ οι συνέπειες του Εμφυλίου ως πραγματικότητα και αλληγορία∙ διλήμματα που υπερβαίνουν τις αντοχές των ηρώων∙ η πάλη συναισθήματος-λογικής, οι διαδρομές της αλήθειας και η δύναμη της αγάπης.

Η εκρηκτική αφήγηση, η ευρηματική πλοκή, ο έντονος σαρκασμός, το χιούμορ, οι αναπάντεχες ανατροπές, ο στοχασμός και η σαγηνευτική γλώσσα κτίζουν ένα μυθιστόρημα-ωκεανό∙ του γλυκασμού και της αρμύρας, της σιωπής και της μελωδίας, των παθών και των παθημάτων.

Ένα μυθιστόρημα που γεμίζει φως και ψυχική ανάταση τον αναγνώστη.

Η 1η έκδοση του βιβλίου έφτασε τα 40.000 αντίτυπα και το βιβλιόφιλο κοινό έχει αγαπήσει τόσο το βιβλίο όσο και το συγγραφέα του. Το νέο του βιβλίο «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» είναι ομότιτλο με το τραγούδι της Γλυκερίας το οποίο ο ίδιος έχει γράψει και ήδη το έχει υποδεχτεί πολύ θερμά τόσο το αναγνωστικό κοινό όσο και τα ΜΜΕ.

Παράλληλα με τα συγγραφικά ο Καλπούζος έχει και πλούσιο στιχουργικό έργο. Ίσως σας είναι οικεία κάποια από τα παρακάτω τραγούδια: Γιατί πολύ σ’ αγάπησα –Ορφέας Περίδης, Δέκα μάγισσες –Γιάννης Σαββιδάκης, Να’ σουν θάλασσα –Θεοδωρίδου-Σαρμπέλ, Ότι αγαπώ είναι δικό σου –Γλυκερία και πάρα πολλά άλλα (συνεργασίες με Μαχαιρίτσα, Γιώργο Λιανό, Ελένη Πέτα, Κώστα Δόξα, Ζωή Παπαδοπούλου, Σοφία Στρατή, Νότη Σφακιανάκη, Τάμτα, Ραλλία Χρηστίδου, Νίκο Νομικό, Κωνσταντίνα, Κώστα Μακεδόνα, Καίτη Γαρμπή, Σοφία Αρβανίτη κλπ).

Ο Ιωάννης Καλπούζος επισκέφτηκε την πόλη μας την Πέμπτη 31 Ιουλίου στις 20:00 το βράδυ, για να παρουσιάσει το βιβλίο του από τις εκδόσεις «Ψυχογιός» και το βιβλιοπωλείο «Βιβλιόπολις» στο καφέ Σινέ.

Το διαφημιστικό spot για το βιβλίο:

Διαβάστε τη συνέντευξη:

Συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός. Ποια ιδιότητα από τις τρεις σας χαρακτηρίζει περισσότερο;

Είμαι ερωτευμένος με τον λόγο κι όλα είναι λόγος· πεζογραφία, ποίηση, στιχουργική. Η ποίηση με κατακαίει όσο τίποτε άλλο τις ώρες της γραφής και γι’ αυτό την εντάσσω στα μυθιστορήματά μου, έστω και σε ψήγματα. Όμως η μυθιστοριογραφία, όπως μπορεί να φιλοξενήσει στο σώμα της πολλές μορφές γραφής, μονοπωλεί το ενδιαφέρον μου εδώ και  χρόνια. Βεβαίως πρώτο μου μέλημα παραμένει ο λόγος και μέσω αυτού η επιδίωξη της αναγνωστικής ευφορίας.

Ποιος ήρωας από τα βιβλία σας σάς ταιριάζει ως προσωπικότητα-ιδιοσυγκρασία;

Μοιράζομαι ανάλογα με την ηλικία κι όχι βεβαίως στο ολόκληρο. Στα νεανικά μου χρόνια βρίσκομαι πιο κοντά στον Άνδη (Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου) και στον Ανθία (Άγιοι και δαίμονες). Στα μετέπειτα χρόνια με τον Τζανή (Άγιοι και δαίμονες), λιγότερο με τον Αδάμο (Ουρανόπετρα), και σχετικά κοντά στον Φοίβο Αδινό (Παντομίμα φαντασμάτων). Όσο για τα ώριμα χρόνια και για κείνα που έρχονται πασχίζω να μοιάσω στον παππού Ισμαήλ (Ιμαρέτ), ωστόσο ακόμη δεν τα καταφέρνω.

Επηρεάζει η τρέχουσα κοινωνική και οικονομική κατάσταση τη συγγραφή σας;

Ο συγγραφέας ίσως επηρεάζεται πολύ περισσότερο από κάθε άλλον, ακριβώς επειδή αφουγκράζεται με μεγαλύτερη ένταση τα βάσανα του κόσμου και τα φορτώνεται σαν δικά του χρέη. Έχοντας ακονισμένες κεραίες και ευαίσθητες χορδές για κάθε τι που πληγώνει τον συνάνθρωπο, λαβώνεται βαθιά κι ο ίδιος. Επηρεάζεται η γραφή του και η καθημερινότητά του, καταστρέφεται η ατμόσφαιρα την οποία έχει ανάγκη για να δημιουργήσει και απαιτείται να καταβάλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια. Συναισθηματικό σφουγγάρι είναι ο καλός συγγραφέας κι απ’ όλα βάφεται, τραυματίζεται ή υψώνεται. Τραυματίζεται κι ακόμα βαθύτερα καθώς αισθάνεται την αδυναμία του να βοηθήσει. Γι’ αυτό και θέλησα με το “Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου” να χαρίσω λίγο όνειρο, να γεμίσει ο αναγνώστης ψυχική ανάταση και φως μέσα από την ανάγνωση. Να λειτουργήσει σαν αισιόδοξη πνευματική πτήση κόντρα στη συναισθηματική πτώση των καιρών μας.

Πότε ή πώς αποφασίσατε να γίνετε συγγραφέας;

Τυχαία περιστατικά και άνθρωποι με τους οποίους γνωρίστηκα στην πορεία της ζωής με βοήθησαν να ανακαλύψω το ταλέντο μου στη γραφή και να γιγαντωθεί η έλξη που ασκούσε πάνω μου ο λόγος. Ακολούθησαν χρόνια άσκησης και μαθητείας, απογοητεύσεις, κάποια επιτυχημένα βήματα, πείσμα κόντρα στη συντεχνιακή πρακτική πολλών από όσους ασχολούνται με το βιβλίο και σκληρή δουλειά, ενώ κατάφερα να χαλιναγωγήσω το ανυπόμονο και το απειθάρχητο του χαρακτήρα μου. Εν τέλει το 2002 αποφάσισα να γίνω συγγραφέας, αφιερώθηκα στη γραφή και πλέον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, με τη γλώσσα ως πρώτο μέλημά μου.

Τα βιβλία σας περιέχουν αρκετά ιστορικά στοιχεία. Πώς συνηθίζετε να ερευνάτε τους τόπους και τις ιστορικές περιόδους που σας ενδιαφέρουν και πόσο χρόνο χρειάζεστε για κάθε βιβλίο σας;

Ανατρέχω σε οποιαδήποτε πηγή θα με βοηθήσει να κτίσω τη μυθοπλασία πάνω στον γεωγραφικό, στον ανθρωπολογικό και στον ηθογραφικό καμβά της εκάστοτε εποχής, ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να μεταφερθεί σ’ αυτή, να κατανοήσει τους ήρωες, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τον τρόπο σκέψης τους, αλλά και να κρίνει με βάση τα μέτρα και τα σταθμά που ίσχυαν τότε κι όχι με τον τρόπο που σκεφτόμαστε σήμερα. Ανατρέχω σε περιηγητές, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία ιστορικά, θρησκευτικά, ιατρικής, αρχιτεκτονικής, λαογραφίας, εμπορικά, κ.λπ., σε πολεμικές εκθέσεις, τραγούδια, πίνακες, γκραβούρες, φωτογραφίες, επιστολές, μνήμες που έχουν καταγράψει όσοι έζησαν τότε ή τις διηγήθηκαν σε τρίτους, επισκέπτομαι μουσεία, κάστρα, αρχοντικά, μνημεία και πόσα άλλα.

Όσο για τον χρόνο σχετίζεται και με τις ώρες που εργάζομαι καθημερινά. Για το νέο βιβλίο χρειάστηκα περίπου ένα χρόνο, δουλεύοντας τουλάχιστον για επτά μήνες 12 έως 15 ώρες κάθε μέρα. Για την Ουρανόπετρα δούλεψα δύο χρόνια, ενώ για το Ιμαρέτ και το Άγιοι και δαίμονες, καθώς είχαν πολλά κοινά στοιχεία ως προς την έρευνα, απαιτήθηκαν συνολικά τέσσερα με πέντε χρόνια. Ωστόσο το διάστημα που έγραφα αυτά τα τρία βιβλία εργαζόμουν και κανονικό ωράριο στη βιοποριστική εργασία μου και αφιέρωνα λιγότερο χρόνο καθημερινά.

Ποια είναι τα μηνύματα που μεταδίδει στον αναγνώστη το βιβλίο σας;

Τα μηνύματα είναι πολλά, ενώ ως πάγια θέση μου αφήνονται τα συμπεράσματα στους αναγνώστες μιας και στόχος μου είναι να βρεθούμε συνοδοιπόροι στον στίβο της σκέψης και του στοχασμού κι όχι να διεκδικήσω ρόλο καθοδηγητή. Κυρίαρχο, δηλαδή, ζητούμενό μου είναι να τεθεί ο προβληματισμός και να προκύψει η αναζήτηση γύρω από σειρά θεμάτων, όπως: το μεγαλείο του έρωτα, ο οποίος έχει απαξιωθεί ποικιλοτρόπως· πόσο το συναίσθημα επηρεάζει τη λογική και τις αποφάσεις μας· τις πολλές “Ελλάδες”, που πολλοί δεν υποψιάζονται καν ότι υπάρχουν· τα τραύματα που επέφερε ο εμφύλιος σπαραγμός στον τόπο μας· πόσο τα κρίματα των προηγούμενων γενιών βασανίζουν τις επόμενες· πόσο επικίνδυνος είναι ο μηδενισμός όσων κατόρθωσε να πετύχει ο άνθρωπος ή μια κοινωνία· η αναψηλάφηση των παραδοσιακών αξιών· πόσο επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι από τις αντιδράσεις και τις αποφάσεις μας απουσιάζει η νηφαλιότητα και η περίσκεψη· τι σηματοδοτεί και πού οδηγεί η νοοτροπία “ή είσαι μαζί μας ή είσαι με τους άλλους”· οι πλείστες όσες παθογένειες της Ελλάδας και τα κατάλοιπα παλαιότερων εποχών που ακόμη μας ταλανίζουν· και πολλά άλλα.

Πείτε μας, τι αγαπάτε και είναι δικό μας… ή και δικό σας.

Αγαπώ τη ζωή, τη γλώσσα, τις αγαθές ψυχές, τη μέθεξη της συζήτησης, έναν περίπατο στα στενά της πόλης ή στην κορυφή του βουνού, τους νομάδες των ιδεών, δυο εκφραστικά μάτια, ένα χαμόγελο, την αρμονία, το καλό τραγούδι, την ιερογλυφική γραφή των προσώπων, το καλό βιβλίο, ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, τους ωραίους πίνακες, τα γλυπτά της φύσης και των καλλιτεχνών, το θέατρο, τα παλιά καφενεία, τα παλιά αρχοντικά, την αναζήτηση και τον στοχασμό, τα μυστικά των κινήσεων, το άγγιγμα, μια ζεστή κουβέντα, μια καλημέρα, την Ελλάδα, τα μονοπάτια, το ηλιοβασίλεμα, το ξημέρωμα, το κελάρυσμα του νερού στα ρέματα, το κελάηδημα των πουλιών και των ανθρώπων, απλά, καθημερινά πράγματα, την απλότητα που μεγεθύνει το μεγαλείο της ζωής.

Πληροφορίες σχετικά με το συγγραφέα εδώ: www.psichogios.gr

Elladiko