Επόμενη προβολή από τη Νέα Κινιματογρφική Λέσχη Καλαμάτας η ταινία σε σκηνοθεσία του Charlie Chaplin “Ο Μεγάλος Δικτάτωρ” (The Great Dictator). Η ταινία θα προβληθεί στις 20 Ιουνίου στον υπαίθριο χώρο του Καφέ Σινέ, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά μια σεζόν θερινών προβολών.
Λίγα λόγια
Η ταινία είναι η πρώτη ομιλούσα του Chaplin και αυτή που τον επαναφέρει στην επικαιρότητα μετά από 5 χρόνια απουσίας του από τα κινηματογραφικά δρώμενα. Το The Great Dictator – Ο μεγαλος Δικτατωρ παρ’ όλο που δεν είναι το City Lights ή το Modern Times, θεωρείται ένα εξίσου αριστουργηματικό δημιούργημα του ευφυούς ηθοποιού-σκηνοθέτου-μουσικού ( τι να πρωτοπεί κανείς) κυρίως λόγω του περιεχομένου της, των προθέσεων του δημιουργού αλλά και των ιστορικών συνθηκών που το γέννησαν και το πλαισίωσαν. Η ταινία μνημονεύεται κυρίως για τα παραπάνω και ίσως λιγότερο λόγω της καλλιτεχνικής της αξία.
Στην ταινία ο Chaplin ερμηνεύει δύο ρόλους, αυτόν του Adenoid Hynkel του παρανοϊκού δικτάτορα της Tomania που μιλάει αγγλικά ανακατεμένα με μια γερμανίζουσα διάλεκτο -αποσκοπώντας στον τονισμό της αυταρχικότητας του χαρακτήρα- και αυτόν που είναι γνωστός απλώς ως «ο Εβραίος κουρέας».
Οι δύο χαρακτήρες παρουσιάζουν μία καταπληκτική ομοιότητα ( ξέρω ότι αμέσως ο νους σας πάει στην ομοιότητα του Chaplin με τονHitler – δεν είναι τίποτε, το μουστάκι φταίει). Ο κουρέας πάσχει από αμνησία με τις παραστάσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμοδιαγραμμένες. Επιστρέφει στο κουρείο του στο γκέτο χωρίς να γνωρίζει ότι η πόλη έχει καταληφθεί από στρατιώτες του διπλού σταυρού (αντί σβάστικας).
Μέσα από διάφορες ανατροπές, καταλήγει σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης – το οποίο στα προπολεμικά μάτια του Chaplin φαντάζει σαν μία μεγαλύτερης κλίμακας φυλακή, που να ‘ξερε. Μετά την απόδρασή του, η εντυπωσιακή ομοιότητα με τον δικτάτορα του δίνει μια θαυμάσια ευκαιρία να βγάλει ένα λόγο – αντιφατικό φινάλε της ταινίας – στον οποίο ο Chaplin δια στόματος κουρέως θα καυτηριάσει τον ναζισμό και τις αρχές του και θα υπερασπιστεί τα δημοκρατικά ιδεώδη. Αντιφατικό, διότι αποτελεί μία πρωτόγνωρη καλλιτεχνική επιλογή από μεριάς του δημιουργού.
Ο μέχρι τότε Chaplin, ο Chaplinπου αντιστεκόταν σθεναρά στον ομιλούντα, ο Chaplin που είχε γυρίσει 76 βουβές ταινίες- μερικές από τις οποίες αποτελούν διαχρονικά αριστουργήματα, ο Chaplin που είχε καθιερώσει πλέον τη μανιέρα του, δεν θα επέλεγε να κλείσει την ταινία του με έναν λόγο. Όμως ο πειρασμός να εκμεταλλευτεί την νέα τεχνική δυνατότητα προκειμένου να πει κάτι πραγματικά σημαντικό είναι πολύ μεγάλος. Και για να είμαστε ειλικρινείς τα καταφέρνει περίφημα. Μας παραδίδει ένα λόγο – μνημείο, φρέσκο, ζωντανό και κυρίως, πάντα επίκαιρο. Και το πράττει μάλιστα σε μία χρονική περίοδο που ο Χίτλερ δεν είχε ακόμη δείξει το πραγματικό του πρόσωπο και η αμερικανική κοινή γνώμη επέμενε να επιδεικνύει μία ουδετερότητα απέναντι στο φαινόμενο του ναζισμού (το Pearl Harbor θα έρθει μία χρονιά αργότερα για να ολοκληρώσει την αφύπνιση του αμερικανικού λαού).
Είδος ταινίας: Κωμωδία,Σάτιρα
Διάρκεια: 125′
Έτος: 1940
Trailer
