Ο Πόντιος Πιλάτος κρίνει ότι ο Χριστός είναι αθώος αλλά το ιερατικό συμβούλιο των Ιουδαίων επιθυμούσε τον θάνατό του. Σύμφωνα με το έθιμο, την ημέρα του Εβραϊκού Πάσχα οι Ρωμαίοι απελευθέρωναν έναν Εβραίο κατάδικο. Κατ’αυτόν τον τρόπο ο Ρωμαίος διοικητής της Ιερουσαλήμ θέλοντας να μην έχει την ευθύνη της σταύρωσης του Χριστού, ζήτησε από το πλήθος να αποδόσει χάρη σε έναν από τους δύο ή στον Ιησού ή στον λήσταρχο Βαραββά. Το πλήθος, δια βοής, επέλεξε να αφεθεί ελεύθερος ο Βαραββάς. Γιατί όμως συνέβη αυτό;
Ο Φλάβιος Ιώσηπος (37-100 μ.Χ.), ο πρώτος λόγιος που κατέγραψε την ιστορία των Ιουδαίων αναφέρεται στα χρόνια που έζησε ο Χριστός ως την περίοδο που ο τόπος βρισκόταν σε αναβρασμό επαναστάσεων για την αποτίναξη του Ρωμαϊκού ζυγού. Η πλειοψηφία των Εβραίων που αγωνίζονταν για την απελευθέρωση του λαού τους ήταν απλοί άνθρωποι, χωρίς κάποια ιδιαίτερη μόρφωση.
Ο Ιησούς διαφοροποιείτο από το ιουδαϊκό πνεύμα και τη γενικότερη ηθική δεοντολογία της εποχής εκείνης. Η διδασκαλία του είχε θορυβήσει την άρχουσα ιερατική τάξη που έβλεπε να αμφισβητείται ο ρόλος της και να κινδυνεύει η θέση της. Το πιο σπουδαίο ήταν ότι δίδασκε τον λόγο της αγάπης που δεν “εξυπηρετούσε” τον επαναστατημένο τότε εβραϊκό πληθυσμό, διότι τα λόγια του Χριστού ήταν ικανά να αφοπλίσουν τα χέρια του απλού κόσμου και να αναβληθεί η πολυπόθητη απελευθέρωσή τους από τους Ρωμαίους.
Ο Βαραββάς από την άλλη πλευρά, ήταν ένας σκληρός επαναστάτης κατά των Ρωμαίων, μία ηγετική μορφή της αντίστασης των Εβραίων με ρητορική ικανότητα. Μεταξύ των θυμάτων του ήταν κι ο Γαύριος, ένας πολύ φημισμένος Φαρισαίος την εποχής εκείνης. Ο Βαραββάς ήταν αγαπητός στο λαό που αγωνιζόταν υπέρ της απελευθέρωσης της Ιερουσαλήμ αλλά συνελήφθη απ’ τους Ρωμαίους όπως κι ο Ιησούς, εξαιτίας μίας εσωτερικής προδοσίας.
«Εσείς δεν ξέρετε τίποτα, ούτε συλλογίζεστε ότι σας συμφέρει να πεθάνει ένας άνθρωπος υπέρ του λαού και να μη χαθεί όλο το έθνος» Καϊάφας, 49-50, ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ, ΚΕΦ 11
Πίστεψε ο Πιλάτος πως ο συγκεντρωμένος όχλος θα προτιμούσε να ελευθερωθεί ο Ιησούς αντί ενός συμβόλου της επανάστασης, όπως ήταν ο Βαραββάς; Πάντως πίστεψε πως οι Φαρισαίοι που έλεγχαν το πλήθος θα προτιμούσαν να ζήσει ο Ιησούς που απλώς τους αποκαλούσε “έχιδνες” παρά ο Βαραββάς που μαχόταν κατά τους με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο. Ίσως να εκτίμησε λάθος την επιλογή των Φαρισαίων, μη υπολογίζοντας πως κάθε “κατεστημένο” φοβάται περισσότερο την ηθική, πολιτική κριτική παρά την ένοπλη πάλη. Διότι, τους οπλισμένους αντάρτες μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν, ιδίως έχοντας στο πλευρό τους τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Τη μη βία όμως δεν μπορούσαν με κάποιον τρόπο να την διαχειριστούν, ειδικότερα όταν ενσαρκωνόταν στο πρόσωπο του Χριστού που ο κόσμος τον υποδεχόταν ως τον Μεσσία και βασιλιά των Ιουδαίων.
Δείτε επίσης:
Πάσχα 2015: Που αλλού; Στην Καλαμάτα!
Οι πασχαλινές μας αγορές στην Καλαμάτα μέσα από μια εκπομπή μικρού μήκους (video)
Σαϊτοπόλεμος… το Καλαματιανό έθιμο του Πάσχα!
