Έρωτας, πόθοι, ύπαρξη, απώλεια, μοναξιά, χρόνος πόνος, θάνατος… είναι από τα πλέον κλασικά θέματα που απασχόλησαν και απασχολούν τους ποιητές στο σύνολό τους. Ποιος είναι αυτός που δεν έχει αγαπήσει, δεν έχει πονέσει, δεν έχει χάσει κάτι, άλλωστε;! Ποιος είναι, όμως, και αυτός που δεν έχει ερωτευτεί, πονέσει, αναζητήσει… έχοντας “συντροφιά” του το φεγγάρι;

Άλλοτε σταθμός άλλοτε πάλι ταξιδιάρικο, είτε ηχηρό είτε σιωπηλό και άγρυπνο, μας έχει κάνει όλους να στρέψουμε το βλέμμα προς αυτό. Κάποιους κατάφερε να τους εμπνεύσει και έτσι με τη γραφή τους μας έδωσαν τα παρακάτω (πέντε) ποιήματα…

1. «Τελευταίος σταθμός» – Γιώργος Σεφέρης

«Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσαν. – Τ’ αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις  – όπως το φέρνει ο κόπος της τελειωμένης μέρας – και βγάζεις άλλα νοήματα κι άλλες ελπίδες, – πιο καθαρά μπορείς να το διαβάσεις. – Τώρα που κάθομαι άνεργος και λογαριάζω – λίγα φεγγάρια απόμειναν στη μνήμη…. – Σιωπές αγαπημένες της σελήνης…»

2. Η σονάτα του σεληνόφωτος – Γιάννης Ρίτσος

… Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.

Ὅταν ἔχει φεγγάρι μεγαλώνουν οἱ σκιές μές στό σπίτι,
ἀόρατα χέρια τραβοῦν τίς κουρτίνες,2
ἕνα δάχτυλο ἀχνό γράφει στή σκόνη τοῦ πιάνου3
λησμονημένα λόγια — δέ θέλω νά τ’ ἀκούσω. Σώπα. …

3. Νίκος Καρούζος

«Ψηλά η νύχτα μοιάζει έρωτας… Ελκύομαι απ’ τα φεγγάρια

τι δρόμους ανοίγουν για να βρεις αγαπημένη.»

4. «Το φεγγάρι γελάει» – Μίλτος Σαχτούρης

Καίει  / καίει η νύχτα / οι άνθρωποι τρώνε / ονομάζοντας σκοτεινές αρρώστειες / η γυναίκα λέει για ένα γάμο / ανεβαίνει / ανεβαίνει φωτεινή ρουκέτα / στον ουρανό η νύφη / ο γαμπρός κόλλησε στη γη / γεμάτος κόκκινα στίγματα και στάχτη / κλαίει η γυναίκα / το φεγγάρι γελάει / το φεγγάρι κλαίει / η γυναίκα γελάει

5. «Νυχτερινό» – Ναπολέων Λαπαθιώτης 

Απόξω έν’ άγρυπνο φεγγάρι / με κόπο χάνεται στα χάη / μιας ατελεύτητης ερήμου… / Σα να μη θέλει να πεθάνει, /μ’ αναλαμπές ψυχομαχάει / το ετοιμοθάνατο κερί μου…

Και το βαρύθυμο φεγγάρι, / που χρόνια τώρα έχει σωπάσει, / και το κερί μου που πεθαίνει, / και, μέσα, η σκοτεινή ψυχή μου, /χωρίς αιτία κι οι τρεις στην πλάση / είμαστε τόσο λυπημένοι…

Δείτε επίσης:

5 ποιήματα για το Φθινόπωρο

Elladiko