Η μεγάλη έξαρση του νέου ιού με τα πολλά και συνεχόμενα νέα κρούσματα, αλλά και η… επιθετικότητά του, σε σχέση με προηγούμενους ιούς, έχουν αναγκάσει την κυβέρνηση να θέσει την χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, θέτοντας την Ελλάδα σε καραντίνα, προκειμένου να περιοριστεί ο κορονοϊός. Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα “μπαίνει” σε καραντίνα λόγω επιδήμιας…

Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ήταν ο πρώτος που επέβαλετρίμηνη καραντίνα λόγω επιδημίας πανώλης το 1828. Ανάμεσα στα πολλά προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει ο πρώτης Κυβερνήτης της χώρας, ήταν τα κρούσματα πανώλης, όπου εξελήχθηκε σε επιδημία.

Τα μέτρα που πήρε ο Ιωάννης Καποδίστριας για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης της πανώλης

Με τα πρώτα κρούσματα επιδημίας της πανώλης στην Ύδρα τον Απρίλιο του 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας, έχοντας σπουδάσει ο ίδιος ιατρική, δεν υποτίμησε τον κίνδυνο και ζήτησε από τους πολίτες να μπουν σε καραντίνα.

Τα μέτρα που επέβαλε ο πρώτος Κυβερνήτης της χώρας στους κατοίκους του νησιού ήταν τα εξής:

  • Να απομακρυνθούν από την πόλη και να μπουν σε καθαρτήριο οι οικογένειες όσων είχαν νοσήσει
  • Να οριστούν συγκεκριμένοι “μόρτηδες” που θα θάβουν τους νεκρούς από τη νόσο και θα απολυμαίνουν τα σπίτια τους
  • Να υπάρχει ισχυρή επαγρύπνηση στις επαφές των συγγενών των νοσούντων σε δημόσιους χώρους
  • Να κλείσουν οι εκκλησίες
  • Να καίγονται τα ρούχα όσων είχαν πεθάνει από τη νόσο
  • Όσοι ήταν ύποπτοι ότι είχαν τη νόσο αλλά δεν την είχαν εκδηλώσει, να μπαίνουν σε καραντίνα για 50 ημέρες.

Οι πρόκριτοι της Ύδρας συμμορφώθηκαν με τις υποδείξεις στέλνοντας ευχαριστήρια επιστολή στον κυβερνήτη για τη βοήθεια, όμως παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις τους, τα κρούσματα της επιδημίας αυξάνονταν τόσο στην Ύδρα, όσο και στις Σπέτσες και τα γύρω νησιά.

Για τον λόγο αυτό έλαβε αυστηρότερα μέτρα βάζοντας την Ύδρα και τις Σπέτσες σε καραντίνα για 40 μέρες με την αυστηρή διαταγή να μην βγαίνει οτιδήποτε από τα νησιά που είχαν πληγεί, είτε προϊόν είτε άνθρωπος. Όμως παρά τα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν, σύντομα η επιδημία είχε μεταφερθεί στις Σπέτσες, στον Πόρο, στην Χαλκίδα, στα Μέγαρα, στα Καλάβρυτα και στην Αργολίδα.

Μετά τη διάδοση και στην Πελοπόννησο, ο Καποδίστριας απέστειλε τον αδερφό του Βιάρο στην Ύδρα, ως έκτακτο υγειονομικό επίτροπο με δικτατορικές αρμοδιότητες και με 60.000 γρόσια ως επιχορήγηση για την άσκηση της κρατικής πολιτικής.

Οι Υδραίοι εξοργίστηκαν με τον αυταρχισμό του Βιάρου ζητώντας να χαλαρωθούν τα μέτρα που είχαν καταστρέψει το εμπόριο του νησιού, αλλά αυτός δεν έδωσε σημασία στις παρακλήσεις τους, υποστηριζόμενος και από τον κυβερνήτη που ήθελε πάση θυσία να εμποδίσει τη διάδοση της νόσου.

Ο Καποδίστριας δεν επέτρεπε καμία εμπορική δραστηριότητα αν δεν έμεναν χωρίς κρούσματα επιδημίας για τουλάχιστον 40 ημέρες συνεχόμενες. Θέλοντας να εξαλείψει γρηγορότερα την πανώλη, στις 19 Μαΐου 1828 ο Καποδίστριας επέκτεινε την καραντίνα των νησιών στα παράλια της Αττικής, στην Εύβοια και στον κόλπο του Βόλου.

Η επιδημία υποχώρησε αισθητά τους καλοκαιρινούς μήνες

Στις 22 Ιουλίου με επιστολή του στον Εϋνάρδο, ο Καποδίστριας ανήγγειλε ότι είχε σχεδόν εξαλειφθεί η επιδημία, ενώ τον Σεπτέμβριο δεν εμφανίστηκαν καθόλου νέα κρούσματα. Αυτό οδήγησε τις Αρχές και τους πολίτες να ελαττώσουν την επαγρύπνηση τους με αποτέλεσμα τη δραματική επανεμφάνιση της επιδημίας στα Καλάβρυτα και στα γύρω χωριά τον Οκτώβριο του 1828.

Η πιο σοβαρή αμέλεια των κατοίκων ήταν ότι δεν τηρούσαν τους αυστηρούς κανόνες υγιεινής καθώς και την ειδική διαδικασία καθαρισμού των ρούχων τους. Η επιδημία μεταδόθηκε από το Διακοφτό και στο χωριό Βραχνί που είχε 700 κατοίκους πέθαναν 53 άτομα, ενώ στα Καλάβρυτα που είχαν 1000 κατοίκους πέθαναν 15.

Δείτε επίσης:

Μεσσηνία χωρίς αδέσποτα