Εκείνος κι εκείνη, μία ημέρα όπως όλες τις άλλες απλώς… συναντήθηκαν! Στο ασανσέρ, στη δουλειά, τυχαία. Μετά την πρώτη συνάντηση ήρθε και η πρώτη κίνηση… στο ίδιο σημείο! Ήρθε, λοιπόν, η ώρα για την πιο κρίσιμη στιγμή αυτής της «σχέσης»… το πρώτο ραντεβού! Ας μπούμε, λοιπόν, στο μυαλό εκείνης κι εκείνου κάπου σε αυτή τη φάση…

…η συνέχεια

Εκείνος

– Κάνα μισάωρο πριν το ραντεβού, αποφασίζω πως πρέπει να μπω σπίτι να ετοιμαστώ, έχω πιεί δέκα καφέδες από το πρωί.

– Μπαίνοντας στο σπίτι λοιπόν, βγάζω τα ρούχα μου ή καλύτερα πετάω τα ρούχα μου όπου βρω και μπαίνω για μπανάκι.

– Μετά από κάνα 5λεπτό, βγαίνοντας, γλιστράω κάνα δύο φορές, στο χαμό από νερά που έχω κάνει και αποφασίζω να ντυθώ, έτσι χωρίς να σκουπιστώ ιδιαίτερα.

– Μέσα σε 10 λεπτά είμαι έτοιμος, τρώω κάτι τοστάκια που είχα κάψει πιο πριν, δύο τρία έτσι για τη λιγούρα. Αφού το παίζει ανεξάρτητη και θα έρθει με δικό της όχημα, παίρνω τη μηχανή και αφού ξυπνήσω όλη τη γειτονιά – Απορώ πως πέρασα ΚΤΕΟ – πάω στο πρόσωπο σαν ένας άλλος Σταμάτης Γαρδέλης!

– Την περιμένω κάνα τέταρτο… Επιτέλους ήρθε, της τη λέω με χιούμορ, έτσι για να σπάσει ο πάγος και μετά τη σύντομη δικαιολογία της, μπαίνουμε στο μαγαζί.

– Χαιρετάει τον σερβιτόρο… που τον ξέρει τον μάπα; Είναι και ωραίος. Όχι ρε φίλε, είναι εδώ και το Ελενάκι, τώρα θα νομίζει ότι έχω σχέση.

– Καθόμαστε, παραγγέλνουμε στον μάπα και ξεκινάμε τη συζήτηση.

– Το παίζω σοβαρός και λέω λίγα, ότι και καλά μου αρέσει να την ακούω να μιλάει ενώ σκέφτομαι αν ο μάπας φέρει και κάνα πατατάκι με την μπύρα.

– Τελικά εκτός από ωραία είναι και έξυπνουλα, έχει και χιούμορ. Ρε λες να την πατήσω;

– Μα πότε πέρασε η ώρα; Ούτε που κατάλαβα πότε έφυγε το Ελενάκι. Ποιο Ελενάκι; Εδώ έχουμε το παιδί…

– Μετά από αρκετή ώρα λέμε και εμείς να φύγουμε μιας και είμαστε μόνοι πλέον στο μπαρ.

– Την πάω στο αυτοκίνητό της, μου λέει πως πέρασε καταπληκτικά και οτι είχε καιρό να γελάσει έτσι. Πέφτει και ένα φιλάκι για καληνύχτα και περιμένω πως και πως για την επόμενη επαφή…

Εκείνη

– Η ημέρα του ραντεβού έχει φτάσει και η Μαρία δεν απαντάει στα τηλέφωνα (Λογικό είναι αμα σκεφτεί κανείς ότι την έχω πάρει 30 φορές για να την ρωτήσω την γνώμη της για το τι θα φορέσω!). Τρεις ώρες πριν το ραντεβού έχω ξεκινήσει να ετοιμάζομαι. Τι θα βάλω; Αυτό; Αυτό είναι περσινό. Αυτό; Αυτό είναι πρόστυχο και θα νομίζει ότι είμαι καμιά εύκολη. Μήπως αυτό; Αυτό παραείναι σεμνό θα δώσω το μήνυμα της πουριτανής. Θα βάλω το little black dress. Έχω παχύνει και δεν στρώνει καλά, θα βάλω τζιν. Παραείναι casual. Πφφφφ… δύο ώρες μετά αφού έχω βαφτεί κι έχω φτιάξει το μαλλί, πέφτω απελπισμένη μπρούμυτα στο κρεββάτι πάνω σε μία ντάνα από ρούχα. Τι θα φορέσωωωωωω;;;

– Λίγες ώρες αργότερα, μετά από διαρκή κλάψα (σε βαθμό που θέλω να αυτομαστιγωθώ) και μετά από την διαμάχη με τον εαυτό μου που έφαγα εκείνο το προφιτερόλ χθες το βράδυ, είμαι επιτέλους έτοιμη. Είμαι κούκλα σκέφτομαι. Είμαι φανταστική, τρισχαριτωμένη, μοναδική… «έχεις πάρει και 3 κιλά κι ακόμα να τα χάσεις» λέω φωναχτά. Ανώμαλη προσγείωση.

– Εννοείται ότι θα πάω με το αμάξι μου! Γιατί φαντάζεσαι να είναι κανάς μανιακός δολοφόνος και να με πάρει με το αμάξι του και να με σκοτώσει σε τίποτα ερημιές; Πφφφφ…Έχω γίνει παρανοϊκή, εεεμ καλά να πάθω, αφού σαπίζω στη Νικολούλη και στο Deadly women αντί να βγω για κανά ποτό!

– Φτάνω στο ραντεβού μου ως συνήθως με καθυστέρηση, προς στιγμήν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα με έχει παρατήσει και θα’χει φύγει. Αλλά ευτυχώς περίμενε, μου την είπε λίγο βέβαια, αλλά γέλασα, τι να κάνω, αφού είμαι στησιματίας περιωπής!

– Μπαίνουμε μέσα στο μαγαζί που δουλεύει ο ξαδερφός μου, τον χαιρετάω αλλά συγκρατημένη γιατί δεν θέλω και να τους συστήσω. Ο ξάδερφος, βλέπετε, είναι μέγας μαμάκιας και τα λεει όλα στη μάνα του κι η δική του μάνα στη δικιά μου. Κι άμα το μάθει η δικιά μου θα αρχίσει να ράβεται για τον γάμο. Τέτοια απελπισία την έχει!!!

– Το ραντεβού κυλάει υπέροχα. Γελάω συνέχεια κι έχω αφοσιωθεί επάνω του. Νομίζω κι αυτός. Μωρέ λες; Λες να του αρέσω όντως; Γελάει και δείχνει να περνάει ωραία, ούτε το κινητό του κοίταξε, ούτε το ρολόι του. Με αφήνει για λίγα λεπτά μόνη μου και σκέφτομαι πως θα ήταν να είχα σχέση μαζί του, θα περνούσαμε ωραία! Και τα παιδιά μας θα ήταν πανέμορφα!!!

– Πλησιάζοντας να κλείσει το μαγαζί κι αφού το προσωπικό έχει κάνει την φασαρία του αιώνα, μπας και πάρουμε χαμπάρι ότι έτσι όπως το πάμε θα έρθει η πρωινή βάρδια σε λίγο και μόνο την όρεξη μας δεν έχουν… αποφασίζουμε να φύγουμε. Νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι.

– Αποφασίζει να με συνοδεύσει προς το αυτοκίνητο, τι να του πω για να καταλάβει ότι μου άρεσε όλο αυτό και να το επαναλάβουμε, λέμε διάφορα και ξαφνικά… φιλί! Μένω προς στιγμήν αποσβολωμένη με τα μάτια ανοιχτά. Ωραίο. Όχι… ωραίο! Κλείνω μάτια. μμ… ωραίο όντως…

…to be continued

«Εκείνη κι εκείνος»

Λένε ότι οι άνδρες προέρχονται από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη. Καλά, ίσως να μην προερχόμαστε πράγματι από άλλους πλανήτες, πάντως σίγουρα τα δύο φύλα σκέφτονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο και συνήθως αυτός ο τρόπος οδηγεί σε μεγάλες παρεξηγήσεις και μερικές φορές σε… διαμάχες!

Η στήλη «Εκείνη κι εκείνος» δημιουργήθηκε με σκοπό να περιγράψει θέματα της καθημερινότητας μέσα από τα μάτια μίας γυναίκας και ενός άνδρα, πάντα με αρκετή δόση χιούμορ!

Εκείνος: Εμείς οι άνδρες, λένε, πως σκεφτόμαστε με απλοϊκό τρόπο, δίχως να υπεραναλύουμε ιδιαίτερα το τι συμβαίνει γύρω μας και σε προσωπικό επίπεδο. Οι γυναίκες από την άλλη μεριά… Ας μην το αναλύσουμε.

Εκείνη: Σαν γυναίκα το μόνο που εύχομαι θα ήταν να μπορώ να διαθέτω αυτό το κουτάκι στο μυαλό μου το οποίο περιλαμβάνει το απόλυτο “τίποτα”. Αυτό δηλαδή το οποίο διαθέτουν οι άνδρες ή που πιστεύουμε εμείς οι γυναίκες ότι διαθέτουν οι άνδρες. Γιατί αντίθετα από αυτούς, η γυναικεία σεναριολογία θα μπορούσε να είναι ολόκληρη επιστήμη και είναι ικανή να «βάλει κάτω» και τον πιο έμπειρο συνωμοσιολόγο του πλανήτη!

Εκείνη: Κάλλι Κολόζη Ι Εκείνος: Σταύρος Παναγιωτόπουλος

Δείτε επίσης:

Εκείνη κι εκείνος: Η γνωριμία

Εκείνη κι Εκείνος: Η πρώτη κίνηση

ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ