20 C
Kalamata
Κυριακή, Νοεμβρίου 18, 2018
Στις 23 Οκτωβρίου 1925 γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες. Πνεύμα ανήσυχο, δραστήριο και δημιουργικό, μια εξέχουσα προσωπικότητα των γραμμάτων και των τεχνών, μια μουσική ιδιοφυΐα που δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται περαιτέρω συστάσεις. Είναι ο μουσικοσυνθέτης και ποιητής, Μάνος Χατζιδάκις.
Τα τελευταία χρόνια τα drones έχουν διεισδύσει δυναμικά στη ζωή μας με τις φωτογραφίες από... ψηλά να είναι μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερες.
Σημάδεψε μια εποχή με τη φωνή του και τα τραγούδια του, τα χρόνια της χούντας, την αντίσταση σε αυτήν, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Μιλάμε για τον μεγάλο Έλληνα τραγουδιστή, Νίκο Ξυλούρη (Ανώγεια Ρεθύμνου, 7 Ιουλίου 1936 – Πειραιάς, 8 Φεβρουαρίου 1980).
Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει φράσεις ή λέξεις από παππούδες και γιαγιάδες αλλά και άτομα νεώτερης ηλικίας, που στο πρώτο άκουσμα μάς δυσκόλεψαν λίγο να τις κατανοήσουμε...
Ήταν 13 Σεπτεμβρίου 1986 γύρω στις οκτώμισι το βράδυ όταν η Καλαμάτα άλλαξε μια για πάντα. Ζωές χάθηκαν μέσα σε μια και μόνο στιγμή, σπίτια καταστράφηκαν και το πρόσωπο της πόλης δεν θα ήταν ποτέ πια το ίδιο. Η μεσσηνιακή πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό στις 13 Σεπτεμβρίου και στις 15 από εξίσου ισχυρό μετασεισμό.
Θεοφάνεια, ημέρα κατάνυξης και η Καλαμάτα θα γιορτάσει για ακόμη μία φορά με λαμπρότητα και θρησκευτική ευλάβεια, όπως κάθε χρόνο (σχεδόν). Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τους εορτασμούς των Θεοφανείων, την τελετή κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού και του αγιασμού των υδάτων, στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα από το 2007 μέχρι και πέρυσι.
Λόγω της γεωγραφικής της θέση, η πόλη της Καλαμάτας, στα ανατολικά ενός χειμάρρου, ανέκαθεν απαιτούσε την ύπαρξη γεφυρών για το πέρασμα στην αντιπέρα όχθη. Μέχρι το 1950 αρκετές γέφυρες κατασκευάσθηκαν και το όνομά τους είχε τις περισσότερες φορές άμεση σχέση με το υλικό κατασκευής τους ή τη θέση στην οποία βρίσκονται.
Ο ήρωας του Νίκου Καζαντζάκη «Αλέξης Ζορμπάς» θεωρείται ίσως ένας από τους σημαντικότερους λογοτεχνικούς χαρακτήρες. Δεν ήταν, όμως, απλώς ένας μυθιστορηματικός ήρωας, δεν ήταν αποκύημα της φαντασίας του Καζαντζάκη αλλά πρόσωπο υπαρκτό, που έζησε στην περιοχή της Μάνης, την ίδια περίοδο που έζησε και ο συγγραφέας και το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργης.
Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσαν κατά τα παλαιότερα χρόνια οι νέοι με τις νέες είναι ευρέως γνωστό ότι διέφερε από τον σημερινό, που μεταξύ άλλων έχει γίνει πιο απρόσωπος λόγω κυρίως των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχουν μπει στην καθημερινότητά μας και στη ζωή μας εν γένει αλλά και πολύ πιο εύκολος... διαδικτυακά τουλάχιστον!
Δεν ήταν και πάρα πολύ δύσκολο να βρούμε τραγούδια που αναφέρονται στην Καλαμάτα. Τραγούδια που αγαπάμε, ακούμε συχνά είτε στο ραδιόφωνο είτε σε κάποια βραδινή μας έξοδο είτε ακόμη και στο σπίτι μας.
Είναι γεγονός ότι ένα από τα πράγματα για τα οποία φημίζεται η πόλη μας και είναι ευρύτερα γνωστή και συνδεδεμένη παγκοσμίως με αυτό, είναι οι ελιές της και η μεγάλη παραγωγή της σε ελαιόλαδο. Μέσα, όμως, σε όλες τις ελιές που βρίσκονται στην Καλαμάτα και στη Μεσσηνία εν γένει, ξεχωρίζει ένα δένδρο, ένα πραγματικό μνημείο της φύσης, 800 (ίσως και 1700) ετών!
Η Καλαμάτα από τα τέλη του 19ου αιώνα γνώρισε μεγάλη οικονομική και εμπορική ανάπτυξη, που οφειλόταν κυρίως στην ανάπτυξη του λιμανιού της. Ήταν, οπότε, φυσικό να εξελιχθεί σύντομα σε εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο και το λιμάνι της να αναδειχθεί εξαγωγικός σταθμός. Η παραλία είχε αρχίσει να οικοδομείται και να εκβιομηχανίζεται, αλλά οι μετακινήσεις των κατοίκων γίνονταν με τα μόνιππα αμαξάκια.
Η πλατεία Βασιλέως Γεωργίου, η κεντρική πλατεία της Καλαμάτας δηλαδή, αποτελεί ένα από τα πιο αντοπροσωπευτικά σημεία της πόλης, καθώς είναι ένα μέρος όπου συγκεντρώνει πλήθος κόσμου καθ΄όλη τη διάρκεια της ημέρας, όλες τις εποχές του χρόνου, είναι το σήμα κατατεθέν και το πιο χαρακτηριστικό πρόσωπο μιας πόλης. Είναι ένας "χώρος" στον οποίο φιλοξενούνται σημαντικές εκδηλώσεις, ένας μέρος για διάφορα, μικρά και μεγάλα, γεγονότα και ένα σημαντικό κοινωνικό και εμπορικό σημείο συνάντησης με ιστορία σημασία.
Το Μέγαρο Χορού Καλαμάτας ξεκίνησε να κατασκευάζεται τον Απρίλιο του 2007 και μέσα σε 6 χρόνια, το 2013, η κατασκευή του ολοκληρώθηκε. Κάποτε, η βιομηχανία της πόλης ήταν στενά συνδεδεμένη με τον συγκεκριμένο χώρο, αφού εκεί στεγαζόταν το εργοστάσιο της “Ανώνυμης Γεωργικής Εταιρείας Σταματελάκη”, και αργότερα, το 1920, το πυρηνελουργείο - σαπωνοποιείο και μετέπειτα Γεωργική Βιομηχανία Λιναρδάκη- Στρούμπου.
Ο πεζόδρομος της Αριστομένους είναι ένα από τα κεντρικά σημεία της Καλαμάτας, στο οποίο, οι περισσότεροι από εμάς, περπατάμε σχεδόν καθημερινά. Είναι ένα σημείο στο οποίο βρισκόμαστε είτε για να κάνουμε τις αγορές μας είτε για να πάμε για καφέ είτε, απλά, για να κάνουμε τη βόλτα μας. Πόσοι από εμάς, αλήθεια, θυμόμαστε πώς ήταν ο πεζόδρομος αυτός μέχρι και πριν κάποια χρόνια;
Τα νεοκλασικά κτήρια μιας πόλης αποτελούν τα νεότερα μνημεία της, συνθέτοντας μαζί με τα υπόλοιπα δημιουργήματα, υλικά και πνευματικά, τα στοιχεία του πολιτισμού της, της πολιτιστικής κληρονομιάς της. Όλα τα μνημεία πολιτισμού, αντικατοπτρίζοντας την ιστορική πορεία και δράση του, τις αξίες ζωής και τις περιπέτειές του, αποβαίνουν τεκμήριο και μαρτυρία κάθε εποχής και σφραγίζουν την εθνική μνήμη, ανάγοντας τα ίδια τα μνημεία σε σύμβολα.
Τι κοινό μπορεί να έχουν ο Ουγκώ, ο Βιβάλντι, ο Ρίτσος, ο Παλαμάς, ο Καζαντζάκης, ο Στράους και ο Πάτρικ Λη Φέρμορ; Εκ πρώτης όψεως, σκέφτεται κάποιος ότι δεν υπάρχει κάτι που να συνδέει αυτές τις προσωπικότητες. Κι όμως υπάρχει... και αυτό το κάτι είναι η Μεσσηνία. Ο τόπος αυτός αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πεζογράφους, μουσικούς, ποιητές και πολλούς άλλους εκπροσώπους των τεχνών και των γραμμάτων.
Η Καθαρή Δευτέρα συμβολίζει την πνευματική και σωματική «κάθαρση» πριν από την κατάνυξη της Μεγάλης Σαρακοστής και αποτελεί ταυτόχρονα την κορύφωση των ξέφρενων εορτασμών του Τριωδίου.
Θεοφάνεια, ημέρα κατάνυξης και η Καλαμάτα το γιόρτασε για ακόμη μία φορά με λαμπρότητα και θρησκευτική ευλάβεια, όπως κάθε χρόνο (σχεδόν). Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τους εορτασμούς των Θεοφανείων στην Μεσσηνιακή πρωτεύουσα από το 2007 μέχρι και φέτος! Ας δούμε την προσέλευση του κόσμου, τον καιρό, ακόμα και το σημείο ρήψης του σταυρού ανά χρονιά.
Ζούμε σε μία χώρα που έχει ταυτιστεί με τον ήλιο και τη θάλασσα. Η θάλασσα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, της δραστηριότητάς μας. Με γαλάζια, τιρκουάζ ή μπλε νερά, με φόντο βράχια ή καταπράσινες πλαγιές, με βότσαλα ή χρυσαφένια άμμο, οι παραλίες μας και οι θάλασσές τους αποτελούν από τα πιο χαρακτηριστικά και όμορφα στοιχεία που συνθέτουν το πρόσωπο της νησιωτικής και παραθαλάσσιας Ελλάδας.